Public health preparedness in India needs strengthening in light of recent pandemic experience – Examine
The COVID-19 pandemic exposed several structural weaknesses in India’s public health system, especially in terms of preparedness, surveillance, manpower, and infrastructure. While the country showed resilience and innovation in crisis response such as vaccine development and digital health platforms the experience highlighted the urgent need to strengthen long-term public health capacity.
1. Shortcomings Exposed by the Pandemic:
- Inadequate Infrastructure:
- Shortage of hospital beds, ICUs, oxygen cylinders, and ventilators during peak waves.
- Rural health infrastructure was particularly under-equipped.
- Limited Surveillance and Data Systems:
- Lack of real-time health data at the grassroots.
- Weak coordination between states and the center in disease tracking.
- Shortage of Human Resources:
- Overburdened doctors, nurses, and frontline workers.
- Limited public health professionals and epidemiologists at district levels.
- Urban-Rural Divide:
- Urban areas received more attention; rural areas struggled with access to care and vaccinations.
- Mental Health Neglect:
- Mental health issues rose, but the public system lacked capacity to handle the surge.
- Misinformation and Trust Deficit:
- Vaccine hesitancy and circulation of fake news hampered public response.
2. Positive Initiatives and Learnings:
- Vaccine Development and Distribution:
- India developed two indigenous vaccines and launched the world’s largest vaccination drive.
- Digital Platforms:
- CoWIN portal, Aarogya Setu app for vaccination and contact tracing.
- Public-Private Partnerships:
- Scaling up of oxygen plants, vaccine logistics, and PPE production.
- Telemedicine and E-Sanjeevani:
- Promoted access to care during lockdowns, especially in remote areas.
3. Why Public Health Preparedness Needs Strengthening:
- Frequent Health Emergencies:
- Emerging zoonotic diseases, antimicrobial resistance, and climate-linked epidemics are on the rise.
- Increased Urbanization:
- Higher risk of disease spread in densely populated urban clusters.
- Global Integration:
- International travel accelerates disease transmission.
- Sustainable Development Goals (SDG 3):
- Strengthening health systems is key to achieving universal health coverage.
Way Forward:
A. Policy and Governance:
- Develop a National Pandemic Preparedness Plan with regular mock drills.
- Strengthen Integrated Disease Surveillance Programme (IDSP).
B. Infrastructure and Investment:
- Increase public health spending to at least 2.5% of GDP as per the National Health Policy.
- Build more AIIMS-like institutions in states with poor health indicators.
C. Human Resource Development:
- Train more public health specialists and ensure presence at district levels.
- Incentivize rural postings through better pay and infrastructure.
D. Research and Innovation:
- Establish Centers for Disease Control in all zones of India.
- Encourage collaborative research between public health institutions and academia.
E. Public Awareness:
- Strengthen health education and behavior change communication at community levels.
Conclusion:
The pandemic served as a wake-up call for India to re-evaluate its public health priorities. A well-prepared and resilient public health system is not just essential for managing pandemics, but also for ensuring the overall well-being and economic productivity of the nation. Strengthening public health must become a national imperative, especially for a welfare-oriented state like Tamil Nadu, which has historically been a leader in public health.
TAMIL VERSION
சமீபத்திய தொற்றுநோய் அனுபவத்தின் வெளிச்சத்தில் இந்தியாவில் பொது சுகாதாரத் தயார்நிலையை வலுப்படுத்த வேண்டும் – ஆராயுங்கள்.
கோவிட்-19 தொற்றுநோய் இந்தியாவின் பொது சுகாதார அமைப்பில், குறிப்பாக தயார்நிலை, கண்காணிப்பு, மனிதவளம் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு ஆகியவற்றில் பல கட்டமைப்பு பலவீனங்களை அம்பலப்படுத்தியது. தடுப்பூசி மேம்பாடு மற்றும் டிஜிட்டல் சுகாதார தளங்கள் போன்ற நெருக்கடி பதிலில் நாடு மீள்தன்மை மற்றும் புதுமைகளைக் காட்டிய போதிலும், நீண்டகால பொது சுகாதாரத் திறனை வலுப்படுத்த வேண்டிய அவசரத் தேவையை இந்த அனுபவம் எடுத்துக்காட்டுகிறது.
1. தொற்றுநோயால் வெளிப்படும் குறைபாடுகள்:
- போதுமான உள்கட்டமைப்பு இல்லாதது:
- உச்ச அலைகளின் போது மருத்துவமனை படுக்கைகள், ஐசியுக்கள், ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டர்கள் மற்றும் வென்டிலேட்டர்கள் பற்றாக்குறை.
- கிராமப்புற சுகாதார உள்கட்டமைப்பு குறிப்பாக போதுமான வசதிகள் இல்லாமல் இருந்தது.
- வரையறுக்கப்பட்ட கண்காணிப்பு மற்றும் தரவு அமைப்புகள்:
- அடிமட்டத்தில் நிகழ்நேர சுகாதார தரவு இல்லாமை.
- நோய் கண்காணிப்பில் மாநிலங்களுக்கும் மையத்திற்கும் இடையிலான பலவீனமான ஒருங்கிணைப்பு.
- மனித வள பற்றாக்குறை:
- அதிக சுமை கொண்ட மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள் மற்றும் முன்னணி ஊழியர்கள்.
- மாவட்ட மட்டங்களில் பொது சுகாதார நிபுணர்கள் மற்றும் தொற்றுநோயியல் நிபுணர்கள் குறைவாகவே உள்ளனர்.
- நகர்ப்புற-கிராமப்புறப் பிரிவினை:
- நகர்ப்புறங்கள் அதிக கவனத்தைப் பெற்றன; கிராமப்புறங்கள் பராமரிப்பு மற்றும் தடுப்பூசிகளைப் பெறுவதில் சிரமப்பட்டன.
- மனநலப் புறக்கணிப்பு:
- மனநலப் பிரச்சினைகள் அதிகரித்தன, ஆனால் பொது அமைப்பிடம் அந்த எழுச்சியைக் கையாளும் திறன் இல்லை.
- தவறான தகவல் மற்றும் நம்பிக்கை பற்றாக்குறை:
- தடுப்பூசி தயக்கம் மற்றும் போலிச் செய்திகளின் பரவல் ஆகியவை பொதுமக்களின் பதிலைத் தடுத்தன.
2. நேர்மறையான முயற்சிகள் மற்றும் கற்றல்கள்:
- தடுப்பூசி உருவாக்கம் மற்றும் விநியோகம்:
- இந்தியா இரண்டு உள்நாட்டு தடுப்பூசிகளை உருவாக்கி, உலகின் மிகப்பெரிய தடுப்பூசி இயக்கத்தைத் தொடங்கியது.
- டிஜிட்டல் தளங்கள்:
- CoWIN போர்டல், தடுப்பூசி மற்றும் தொடர்புத் தடமறிதலுக்கான ஆரோக்யா சேது பயன்பாடு.
- பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகள்:
- ஆக்ஸிஜன் ஆலைகள், தடுப்பூசி தளவாடங்கள் மற்றும் PPE உற்பத்தியை விரிவுபடுத்துதல்.
- டெலிமெடிசின் மற்றும் இ-சஞ்சீவனி:
- ஊரடங்கு காலத்தில், குறிப்பாக தொலைதூரப் பகுதிகளில், பராமரிப்புக்கான அணுகலை ஊக்குவித்தது.
3. பொது சுகாதாரத் தயார்நிலையை வலுப்படுத்த வேண்டியதன் அவசியம் என்ன:
- அடிக்கடி ஏற்படும் சுகாதார அவசரநிலைகள்:
- வளர்ந்து வரும் விலங்குவழி நோய்கள், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மற்றும் காலநிலை தொடர்பான தொற்றுநோய்கள் அதிகரித்து வருகின்றன.
- அதிகரித்த நகரமயமாக்கல்:
- மக்கள் தொகை அதிகம் உள்ள நகர்ப்புறங்களில் நோய் பரவும் அபாயம் அதிகம்.
- உலகளாவிய ஒருங்கிணைப்பு:
- சர்வதேச பயணம் நோய் பரவலை துரிதப்படுத்துகிறது.
- நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள் (SDG 3):
- உலகளாவிய சுகாதாரப் பாதுகாப்பை அடைவதற்கு சுகாதார அமைப்புகளை வலுப்படுத்துவது முக்கியமாகும்.
முன்னோக்கி செல்லும் வழி:
A. கொள்கை மற்றும் நிர்வாகம்:
- வழக்கமான மாதிரிப் பயிற்சிகளுடன் தேசிய தொற்றுநோய் தயாரிப்புத் திட்டத்தை உருவாக்குங்கள்.
- ஒருங்கிணைந்த நோய் கண்காணிப்பு திட்டத்தை (IDSP) வலுப்படுத்துதல்.
பி. உள்கட்டமைப்பு மற்றும் முதலீடு:
- தேசிய சுகாதாரக் கொள்கையின்படி, பொது சுகாதாரச் செலவினங்களை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் குறைந்தது 2.5% ஆக அதிகரிக்க வேண்டும்.
- மோசமான சுகாதார குறியீடுகளைக் கொண்ட மாநிலங்களில் எய்ம்ஸ் போன்ற நிறுவனங்களை அதிக அளவில் உருவாக்குங்கள்.
இ. மனித வள மேம்பாடு:
- அதிக பொது சுகாதார நிபுணர்களுக்கு பயிற்சி அளித்து மாவட்ட அளவில் அவர்களின் இருப்பை உறுதி செய்தல்.
- சிறந்த ஊதியம் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மூலம் கிராமப்புற பணியிடங்களை ஊக்குவிக்கவும்.
D. ஆராய்ச்சி மற்றும் புதுமை:
- இந்தியாவின் அனைத்து மண்டலங்களிலும் நோய் கட்டுப்பாட்டு மையங்களை நிறுவுதல்.
- பொது சுகாதார நிறுவனங்கள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு இடையே கூட்டு ஆராய்ச்சியை ஊக்குவிக்கவும்.
E. பொது விழிப்புணர்வு:
- சமூக மட்டங்களில் சுகாதாரக் கல்வி மற்றும் நடத்தை மாற்றத் தொடர்பை வலுப்படுத்துதல்.
முடிவுரை:
இந்தியா தனது பொது சுகாதார முன்னுரிமைகளை மறு மதிப்பீடு செய்ய இந்த தொற்றுநோய் ஒரு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியது. நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட மற்றும் மீள்தன்மை கொண்ட பொது சுகாதார அமைப்பு, தொற்றுநோய்களை நிர்வகிப்பதற்கு மட்டுமல்லாமல், நாட்டின் ஒட்டுமொத்த நல்வாழ்வு மற்றும் பொருளாதார உற்பத்தித்திறனை உறுதி செய்வதற்கும் அவசியம். பொது சுகாதாரத்தை வலுப்படுத்துவது ஒரு தேசிய கட்டாயமாக மாற வேண்டும், குறிப்பாக வரலாற்று ரீதியாக பொது சுகாதாரத்தில் முன்னணியில் இருக்கும் தமிழ்நாடு போன்ற நலன் சார்ந்த மாநிலத்திற்கு.
