Discuss the Anti-Hindi Agitations of 1937 and 1965 in Tamil Nadu. How did they shape language policy?
Introduction
The Anti-Hindi agitations in Tamil Nadu in 1937 and 1965 marked decisive turning points in India’s linguistic politics. Rooted in cultural identity, federal autonomy, and fears of domination by a single linguistic group, these movements shaped both Tamil Nadu’s political landscape and India’s national language policy. They reinforced the principles of linguistic pluralism, federalism, and cultural rights enshrined later in the Constitution.
1. Anti-Hindi Agitation of 1937
Context
• In 1937, the Congress government under C. Rajagopalachari (Rajaji) in the then Madras Presidency issued a government order making Hindi compulsory in schools.
• Tamil leaders viewed this as linguistic imposition and a threat to Tamil identity.
Key Features
- Launch of the Anti-Hindi movement by E.V. Ramasamy (Periyar) and the Justice Party.
- Widespread protests, student strikes and public meetings.
- Accusations that compulsory Hindi would lead to:
– Cultural domination by North India
– Reduced importance of Tamil
– Unemployment for non-Hindi speakers - The movement also raised the slogan of Dravidian self-respect and autonomy.
Outcome
• In 1940, the Governor of Madras withdrew the compulsory Hindi order.
• The agitation strengthened the Dravidian movement’s base and highlighted language as a major political issue.
2. Anti-Hindi Agitation of 1965
Background
• The Constitution originally envisaged Hindi replacing English as the sole official language by 26 January 1965 (Articles 343 & 351).
• Tamil Nadu (then Madras State) feared that replacing English with Hindi would disadvantage non-Hindi speakers in employment and central services.
Events
- Massive protests led by Dravida Munnetra Kazhagam (DMK), students, and civil society.
- Violent clashes and self-immolations in some parts of Tamil Nadu.
- Demand for continuation of English as an associate official language.
Immediate Consequences
• To calm the situation, Prime Minister Lal Bahadur Shastri assured continued use of English.
• In 1967, Prime Minister Indira Gandhi formalized the policy through the Official Language Act (Amendment), ensuring that:
– English would continue indefinitely for all official purposes of the Union.
– Non-Hindi states would not be forced to adopt Hindi.
Political Impact
• DMK emerged as a powerful political force, winning the 1967 state election, ending Congress dominance in Tamil Nadu.
3. How These Agitations Shaped Language Policy in India
1. Reinforcement of Linguistic Federalism
• States were assured autonomy in choosing their official language under Article 345.
• Recognition that India is a multilingual federation, not a Hindi-dominant nation.
2. Retention of English as an Associate Official Language
• The 1967 amendment ensured “English as long as non-Hindi states desire.”
• This remains a cornerstone of India’s language policy.
3. Protection of Regional Languages
• The agitations strengthened the case for safeguarding classical and regional languages.
• Tamil was later granted Classical Language status (2004).
4. Rejection of Imposition, Acceptance of Pluralism
• Hindi was designated as one of the 22 languages in the 8th Schedule, not the sole national language.
• Promoted the principle of linguistic equality among Indian languages.
5. Shaping Education Policies
• Strengthening of the Two-Language Formula in Tamil Nadu (Tamil + English).
• Resistance to the centrally promoted Three-Language Formula, which mandated Hindi.
6. Rise of Dravidian Politics
• Language became central to political mobilization in Tamil Nadu.
• Dravidian parties championed cultural rights and social justice, influencing national political debates.
Conclusion
The Anti-Hindi agitations of 1937 and 1965 were not merely protests against a language but robust assertions of cultural identity, regional autonomy, and democratic rights. They played a decisive role in shaping India’s official language policy, ensuring the continuation of English, preservation of linguistic federalism, and protection of non-Hindi languages. These movements transformed Tamil Nadu’s politics and deeply influenced India’s administrative and cultural framework.
TAMIL VERSION
தமிழகத்தின் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் (1937 மற்றும் 1965) மற்றும் அவை மொழி கொள்கையை வடிவமைத்த விதம்
அறிமுகம்
தமிழ்நாட்டில் 1937 மற்றும் 1965 ஆம் ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் இந்தியாவின் மொழியியல் அரசியலில் தீர்க்கமான திருப்புமுனைகளைக் குறித்தன. கலாச்சார அடையாளம், கூட்டாட்சி சுயாட்சி மற்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட மொழியினரின் ஆதிக்கம் குறித்த அச்சம் ஆகியவற்றில் வேரூன்றிய இந்த இயக்கங்கள், தமிழ்நாட்டின் அரசியல் களத்தையும் இந்தியாவின் தேசிய மொழி கொள்கையையும் வடிவமைத்தன. பிற்காலத்தில் அரசியலமைப்பில் பொறிக்கப்பட்ட மொழிக் கோட்பாடு, கூட்டாட்சித் தன்மை மற்றும் கலாச்சார உரிமைகளின் கொள்கைகளை அவை வலுப்படுத்தின.
1. 1937 ஆம் ஆண்டின் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம்
சூழல்
- 1937 ஆம் ஆண்டில், அப்போதைய சென்னை மாகாணத்தில் சி. இராஜகோபாலாச்சாரி (இராஜாஜி) தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசாங்கம், பள்ளிகளில் இந்தியை கட்டாயமாக்கி அரசாணை பிறப்பித்தது.
- தமிழ் தலைவர்கள் இதை மொழியியல் திணிப்பாகவும், தமிழ் அடையாளத்திற்கு அச்சுறுத்தலாகவும் கருதினர்.
முக்கிய அம்சங்கள்
- ஈ.வெ. இராமசாமி (பெரியார்) மற்றும் நீதிக்கட்சி ஆகியவற்றால் இந்தி எதிர்ப்பு இயக்கம் தொடங்கப்பட்டது.
- பரவலான போராட்டங்கள், மாணவர் வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் பொதுக் கூட்டங்கள் நடைபெற்றன.
- கட்டாய இந்தி பின்வருவனவற்றிற்கு வழிவகுக்கும் என்ற குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டன:
- வட இந்தியாவின் கலாச்சார ஆதிக்கம்
- தமிழுக்கான முக்கியத்துவம் குறைதல்
- இந்தி அல்லாத மொழி பேசுபவர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பின்மை
- இந்த இயக்கம் திராவிட சுயமரியாதை மற்றும் சுயாட்சி என்ற முழக்கத்தையும் எழுப்பியது.
விளைவு
- 1940 இல், சென்னை மாகாண ஆளுநர் கட்டாய இந்தி ஆணையினைத் திரும்பப் பெற்றார்.
- இந்தப் போராட்டம் திராவிட இயக்கத்தின் அடித்தளத்தை வலுப்படுத்தியதுடன், மொழியை ஒரு முக்கிய அரசியல் பிரச்சினையாக முன்னிலைப்படுத்தியது.
2. 1965 ஆம் ஆண்டின் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம்
பின்னணி
- அரசியலமைப்பு முதலில் 1965 ஜனவரி 26 முதல் இந்தியை ஒரே அதிகாரபூர்வ மொழியாக ஆங்கிலத்திற்குப் பதிலாக மாற்றும் என்று நோக்கம் கொண்டிருந்தது (சரத்துகள் 343 & 351).
- தமிழ்நாடு (அப்போதைய மெட்ராஸ் மாநிலம்), ஆங்கிலத்திற்குப் பதிலாக இந்தி அறிமுகப்படுத்தப்படுவது வேலைவாய்ப்புகள் மற்றும் மத்திய அரசுப் பணிகளில் இந்தி அல்லாத மொழி பேசுபவர்களுக்குப் பாதகமாக அமையும் என்று அஞ்சியது.
நிகழ்வுகள்
- திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (தி.மு.க.), மாணவர்கள் மற்றும் பொதுச் சமூகத்தின் தலைமையில் மாபெரும் போராட்டங்கள் நடந்தன.
- தமிழ்நாட்டின் சில பகுதிகளில் வன்முறை மோதல்கள் மற்றும் தீக்குளிப்புகள் நிகழ்ந்தன.
- ஆங்கிலத்தை துணை அதிகாரபூர்வ மொழியாகத் தொடர்ந்து பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை எழுப்பப்பட்டது.
உடனடி விளைவுகள்
- நிலைமையைத் தணிக்க, பிரதமர் லால் பகதூர் சாஸ்திரி ஆங்கிலம் தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்படும் என்று உறுதியளித்தார்.
- 1967 இல், பிரதமர் இந்திரா காந்திஅதிகாரபூர்வ மொழிச் சட்டம் (திருத்தம்) மூலம் கொள்கையை முறைப்படுத்தினார், இதன் மூலம்:
- மத்திய அரசின் அனைத்து அதிகாரபூர்வ நோக்கங்களுக்காகவும் ஆங்கிலம் காலவரையின்றித் தொடரும்.
- இந்தி அல்லாத மாநிலங்கள் இந்தியை ஏற்றுக்கொள்ள கட்டாயப்படுத்தப்பட மாட்டாது.
அரசியல் தாக்கம்
- தி.மு.க. ஒரு சக்திவாய்ந்த அரசியல் சக்தியாக உருவெடுத்து, 1967 மாநிலத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று, தமிழ்நாட்டில் காங்கிரஸின் ஆதிக்கத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது.
3. இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் இந்திய மொழி கொள்கையை வடிவமைத்த விதம்
1. மொழியியல் கூட்டாட்சி (Linguistic Federalism) வலுப்பெறுதல்
- சரத்து 345 இன் கீழ் தங்கள் அதிகாரபூர்வ மொழியைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் மாநிலங்களுக்குச் சுயாட்சி உறுதி செய்யப்பட்டது.
- இந்தியா ஒரு பன்மைத்துவ மொழிக் கூட்டமைப்பு (multilingual federation), இந்தி ஆதிக்கம் செலுத்தும் நாடு அல்ல என்ற அங்கீகாரம் கிடைத்தது.
2. ஆங்கிலம் துணை அதிகாரபூர்வ மொழியாகத் தொடருதல்
- 1967 திருத்தம் “இந்தி அல்லாத மாநிலங்கள் விரும்பும் வரை ஆங்கிலம்” என்பதை உறுதி செய்தது.
- இது இந்தியாவின் மொழிக் கொள்கையின் முக்கிய அடித்தளமாக இன்றும் உள்ளது.
3. பிராந்திய மொழிகளின் பாதுகாப்பு
- இந்தப் போராட்டங்கள் செம்மொழிகள் மற்றும் பிராந்திய மொழிகளைப் பாதுகாப்பதற்கான வாதத்தை வலுப்படுத்தின.
- இதன் விளைவாக, தமிழ் பின்னர் செம்மொழி அந்தஸ்து (2004) பெற்றது.
4. திணிப்பு நிராகரிப்பு, பன்முகத்தன்மை ஏற்பு
- இந்தி, 8வது அட்டவணையில் உள்ள 22 மொழிகளில் ஒன்றாக மட்டுமே நியமிக்கப்பட்டது, ஒரே தேசிய மொழியாக அல்ல.
- இந்திய மொழிகளுக்கு இடையில் மொழிக் சமத்துவக் கொள்கையை ஊக்குவித்தது.
5. கல்வி கொள்கைகளை வடிவமைத்தல்
- தமிழ்நாட்டில் இருமொழிக் கொள்கை (தமிழ் + ஆங்கிலம்) வலுப்படுத்தப்பட்டது.
- மத்திய அரசால் ஊக்குவிக்கப்பட்ட, இந்தியை கட்டாயமாக்கிய மும்மொழிக் கொள்கைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்டது.
6. திராவிட அரசியலின் எழுச்சி
- மொழியானது தமிழ்நாட்டில் அரசியல் அணிதிரட்டலுக்கு மையமானது.
- திராவிடக் கட்சிகள் கலாச்சார உரிமைகள் மற்றும் சமூக நீதிக்காகப் போராடின, இது தேசிய அரசியல் விவாதங்களில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
முடிவுரை
1937 மற்றும் 1965 ஆம் ஆண்டுகளின் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் வெறுமனே ஒரு மொழிக்கு எதிரான போராட்டங்கள் மட்டுமல்ல; அவை கலாச்சார அடையாளம், பிராந்திய சுயாட்சி மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகளின் பலமான உறுதிப்பாடுகளாகும். அவை இந்தியாவின் அதிகாரபூர்வ மொழிக் கொள்கையை வடிவமைப்பதில் தீர்க்கமான பங்கு வகித்தன, ஆங்கிலம் தொடர்வது, மொழியியல் கூட்டாட்சித்தன்மை மற்றும் இந்தி அல்லாத மொழிகளின் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை உறுதி செய்தன. இந்த இயக்கங்கள் தமிழ்நாட்டின் அரசியலை மாற்றியமைத்ததுடன், இந்தியாவின் நிர்வாக மற்றும் கலாச்சாரக் கட்டமைப்பிலும் ஆழமான செல்வாக்கைச் செலுத்தியுள்ளன.
