Analyze the powers of the President of India under Article 72 (Pardon). Cite recent cases like Perarivalan’s release.
INTRODUCTION
Article 72 of the Constitution of India confers upon the President the power to grant pardons and exercise clemency in certain cases. This power is a constitutional mechanism to temper the rigidity of law with mercy and to ensure justice in exceptional circumstances where strict application of law may result in injustice. It acts as a humanitarian safeguard within the constitutional framework.
SCOPE AND NATURE OF ARTICLE 72
Under Article 72(1), the President has the power to grant:
- Pardon
- Reprieve
- Respite
- Remission
- Commutation
- Suspension of sentence
This power can be exercised in the following cases:
- Where the punishment or sentence is by a court-martial
- Where the offence is against a law relating to a matter to which the executive power of the Union extends
- In all cases where the sentence awarded is a death sentence
TYPES OF CLEMENCY POWERS
- Pardon – Completely absolves the offender of the conviction and punishment
- Commutation – Substitutes a harsher punishment with a lighter one
- Remission – Reduces the duration of the sentence without changing its nature
- Respite – Awards a lesser punishment due to special circumstances such as age or illness
- Reprieve – Temporary suspension of the execution of a sentence, especially in death penalty cases
OBJECTIVES OF THE PARDONING POWER
- To provide humanitarian relief in deserving cases
- To correct judicial errors or miscarriage of justice
- To offer a safeguard against irreversible punishment, particularly the death penalty
- To incorporate moral and equitable considerations beyond strict legality
CONSTITUTIONAL POSITION AND LIMITATIONS
- Not an Absolute Power
Although Article 72 vests the power in the President, it is exercised on the aid and advice of the Council of Ministers under Article 74. The President does not enjoy personal discretion. - Executive, Not Judicial, Power
The President does not function as an appellate authority. The power is executive in nature and distinct from judicial review. - Subject to Judicial Review
The exercise of clemency can be judicially reviewed on limited grounds such as:- Arbitrariness
- Mala fide intention
- Non-application of mind
- Consideration of irrelevant factors
However, courts do not reassess the merits of the conviction.
- Difference from Governor’s Power (Article 161)
- The President alone can pardon a death sentence
- The Governor cannot grant pardon in court-martial cases
- Both powers operate in their respective executive domains
PROCEDURE FOR MERCY PETITIONS
- Filing of mercy petition by the convict
- Examination by the Ministry of Home Affairs
- Recommendation by the Council of Ministers
- Final decision by the President (bound by advice)
The President may return the advice once for reconsideration but must ultimately accept it.
IMPORTANT JUDICIAL INTERPRETATIONS
- Maru Ram Case (1981): President must act on ministerial advice
- Kehar Singh Case (1988): President may examine the case afresh but judicial review is limited
- Shatrughan Chauhan Case (2014): Undue delay in deciding mercy petitions violates Article 21
RECENT CASE: PERARIVALAN’S RELEASE
The Perarivalan case, arising out of the Rajiv Gandhi assassination, highlights the constitutional dimensions of clemency powers.
- The Tamil Nadu Cabinet recommended remission of sentence under Article 161.
- The Governor delayed action and referred the matter to the President.
- The Supreme Court held that the Governor is bound by the aid and advice of the State Cabinet and cannot indefinitely delay or transfer responsibility.
- Due to prolonged inaction, the Court invoked Article 142 and ordered Perarivalan’s release.
Significance for Article 72:
- Reinforces that clemency powers must be exercised within constitutional limits
- Executive inaction defeats the purpose of mercy provisions
- Highlights the role of judiciary when constitutional authorities fail to act
Though the case directly involved Article 161, it has broader implications for Article 72 by reaffirming that clemency powers are constitutional duties, not political options.
ANALYSIS
Article 72 does not grant unfettered authority to the President. It operates within the framework of:
- Parliamentary democracy
- Collective executive responsibility
- Judicial oversight
- Constitutional morality
The power serves as a balancing mechanism between justice and mercy, legality and equity.
CONCLUSION
The pardoning power under Article 72 is a vital constitutional instrument that ensures justice is not reduced to mechanical application of law. While wide in scope, it is carefully regulated by constitutional principles, executive accountability, and judicial scrutiny. The Perarivalan case underscores that timely and responsible exercise of this power is essential to uphold the rule of law, federalism, and constitutional governance.
TAMIL VERSION
இந்திய குடியரசுத் தலைவரின் மன்னிப்பு வழங்கும் அதிகாரங்கள் (சட்டப்பிரிவு 72): ஓர் ஆய்வு
அறிமுகம்
இந்திய அரசியலமைப்பின் 72-வது சட்டப்பிரிவு, சில குறிப்பிட்ட வழக்குகளில் தண்டனைகளைக் குறைக்கவும், மன்னிப்பு வழங்கவும் குடியரசுத் தலைவருக்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது. சட்டத்தின் கடினத்தன்மையை கருணையுடன் தணிப்பதற்கும், சட்டத்தை மிகத் தீவிரமாகப் பயன்படுத்துவதால் ஏற்படக்கூடிய அநீதிகளைத் தவிர்த்து விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகளில் நீதியை உறுதி செய்வதற்கும் இந்த அதிகாரம் ஒரு அரசியலமைப்பு வழிமுறையாகச் செயல்படுகிறது. இது அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பிற்குள் ஒரு மனிதாபிமானப் பாதுகாப்பாகச் செயல்படுகிறது.
சட்டப்பிரிவு 72-ன் நோக்கம் மற்றும் தன்மை
சட்டப்பிரிவு 72(1)-ன் கீழ், குடியரசுத் தலைவர் பின்வருவனவற்றை வழங்க அதிகாரம் பெற்றுள்ளார்:
- மன்னிப்பு (Pardon)
- தண்டனை நிறுத்தம் (Reprieve)
- தண்டனை விலக்கு (Respite)
- தண்டனைக் குறைப்பு (Remission)
- தண்டனை மாற்றம் (Commutation)
- தண்டனை இடைநிறுத்தம் (Suspension of sentence)
இந்த அதிகாரங்கள் பின்வரும் சந்தர்ப்பங்களில் பயன்படுத்தப்படலாம்:
- இராணுவ நீதிமன்றத்தால் (Court-martial) தண்டனை வழங்கப்பட்டிருக்கும் போது.
- ஒன்றிய அரசின் (Union) நிர்வாக அதிகார வரம்பிற்குட்பட்ட சட்டங்களுக்கு எதிரான குற்றமாக இருக்கும் போது.
- மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட அனைத்து வழக்குகளிலும்.
கருணை அதிகாரங்களின் வகைகள்
- மன்னிப்பு (Pardon): குற்றவாளியை குற்றம் மற்றும் தண்டனை ஆகிய இரண்டிலிருந்தும் முழுமையாக விடுவிக்கிறது.
- தண்டனை மாற்றம் (Commutation): ஒரு கடினமான தண்டனைக்கு பதிலாக லேசான தண்டனையை வழங்குதல் (எ.கா: மரண தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாக மாற்றுதல்).
- தண்டனைக் குறைப்பு (Remission): தண்டனையின் தன்மையை மாற்றாமல் அதன் கால அளவை மட்டும் குறைத்தல் (எ.கா: 2 ஆண்டு கடுங்காவல் தண்டனையை 1 ஆண்டாகக் குறைத்தல்).
- தண்டனை விலக்கு (Respite): குற்றவாளியின் வயது அல்லது உடல்நிலை (கர்ப்பிணிப் பெண்கள் போன்றவை) போன்ற சிறப்புச் சூழல்களுக்காகக் குறைவான தண்டனை வழங்குதல்.
- தண்டனை நிறுத்தம் (Reprieve): ஒரு தண்டனையை நிறைவேற்றுவதை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைத்தல், குறிப்பாக மரண தண்டனை வழக்குகளில் கால அவகாசம் அளித்தல்.
மன்னிப்பு அதிகாரத்தின் நோக்கங்கள்
- தகுதியான வழக்குகளில் மனிதாபிமான அடிப்படையில் நிவாரணம் வழங்குதல்.
- நீதிமன்றத் தவறுகளை அல்லது நீதியோட்டத்தில் ஏற்படும் பிழைகளைச் சரிசெய்தல்.
- மரண தண்டனை போன்ற மாற்ற முடியாத தண்டனைகளுக்கு எதிராக ஒரு பாதுகாப்பை வழங்குதல்.
- கடுமையான சட்ட விதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டு தார்மீக மற்றும் சமத்துவக் கருத்துக்களைப் புகுத்துதல்.
அரசியலமைப்பு நிலை மற்றும் வரம்புகள்
- இது முழுமையான அதிகாரம் அல்ல: சட்டப்பிரிவு 72 குடியரசுத் தலைவருக்கு அதிகாரம் அளித்தாலும், அது சட்டப்பிரிவு 74-ன் கீழ் அமைச்சரவையின் உதவி மற்றும் ஆலோசனையின் பேரிலேயே செயல்படுத்தப்படுகிறது. குடியரசுத் தலைவர் இதில் தனிப்பட்ட விருப்பப்படி செயல்பட முடியாது.
- நிர்வாக அதிகாரம், நீதித்துறை அதிகாரம் அல்ல: குடியரசுத் தலைவர் ஒரு மேல்முறையீட்டு அதிகார அமைப்பாகச் செயல்படுவதில்லை. இந்த அதிகாரம் நிர்வாகத் தன்மையுடையது மற்றும் நீதித்துறை மறுஆய்விலிருந்து வேறுபட்டது.
- நீதிமன்ற மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது: கருணை மனு மீதான முடிவு தன்னிச்சையானதாகவோ, உள்நோக்கம் கொண்டதாகவோ அல்லது ஆதாரமற்றதாகவோ இருந்தால் நீதிமன்றம் அதை மறுஆய்வு செய்யலாம்.
ஆளுநரின் அதிகாரத்திற்கும் (சட்டப்பிரிவு 161) உள்ள வேறுபாடு:
- குடியரசுத் தலைவர் மட்டுமே மரண தண்டனைக்கு மன்னிப்பு வழங்க முடியும்.
- இராணுவ நீதிமன்ற வழக்குகளில் ஆளுநரால் மன்னிப்பு வழங்க முடியாது.
கருணை மனுக்களுக்கான நடைமுறை
- குற்றவாளியால் கருணை மனு தாக்கல் செய்யப்படுதல்.
- மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்தால் மனு பரிசீலிக்கப்படுதல்.
- அமைச்சரவை பரிந்துரை வழங்குதல்.
- குடியரசுத் தலைவரின் இறுதி முடிவு (ஆலோசனைக்குக் கட்டுப்பட்டவர்).
முக்கியமான நீதித்துறை விளக்கங்கள்
- மாரு ராம் வழக்கு (1981): குடியரசுத் தலைவர் அமைச்சரவையின் ஆலோசனைப்படி செயல்பட வேண்டும்.
- கெஹர் சிங் வழக்கு (1988): குடியரசுத் தலைவர் வழக்கை புதிய கோணத்தில் பரிசீலிக்கலாம், ஆனால் நீதித்துறை மறுஆய்வு வரம்பிற்குட்பட்டது.
- சத்ருகன் சௌஹான் வழக்கு (2014): கருணை மனுக்கள் மீது முடிவெடுப்பதில் ஏற்படும் தேவையற்ற தாமதம் சட்டப்பிரிவு 21-ஐ (வாழும் உரிமை) மீறுவதாகும்.
சமீபத்திய வழக்கு: பேரறிவாளன் விடுதலை
ராஜீவ் காந்தி கொலை வழக்கில் பேரறிவாளன் விடுதலை செய்யப்பட்டது, கருணை அதிகாரங்களின் அரசியலமைப்பு பரிமாணங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது.
- தமிழக அமைச்சரவை சட்டப்பிரிவு 161-ன் கீழ் தண்டனைக் குறைப்புக்கு பரிந்துரைத்தது.
- ஆளுநர் நடவடிக்கை எடுக்கத் தாமதித்து, அந்த விவகாரத்தைக் குடியரசுத் தலைவருக்கு அனுப்பினார்.
- ஆளுநர் மாநில அமைச்சரவையின் ஆலோசனைக்குக் கட்டுப்பட்டவர் என்றும், காலவரையறையின்றி தாமதிக்கவோ அல்லது பொறுப்பை மாற்றவோ முடியாது என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.
- நீண்ட கால தாமதத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, நீதிமன்றம் தனது சிறப்பு அதிகாரமான சட்டப்பிரிவு 142-ஐப் பயன்படுத்தி பேரறிவாளனை விடுதலை செய்தது.
சட்டப்பிரிவு 72-க்கான முக்கியத்துவம்: நிர்வாகத்தின் மந்தநிலை கருணை விதிகளின் நோக்கத்தையே சிதைத்துவிடும் என்பதை இவ்வழக்கு உறுதிப்படுத்தியது. இது நேரடியாக 161-வது பிரிவைச் சார்ந்ததாக இருந்தாலும், குடியரசுத் தலைவரின் 72-வது பிரிவிற்கும் இது பொருந்தும்.
ஆய்வு
சட்டப்பிரிவு 72 குடியரசுத் தலைவருக்குக் கட்டுப்பாடற்ற அதிகாரத்தை வழங்கவில்லை. இது நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம், அமைச்சரவையின் கூட்டுப் பொறுப்பு மற்றும் நீதித்துறை மேற்பார்வை ஆகியவற்றுக்கு உட்பட்டே செயல்படுகிறது.
முடிவுரை
சட்டப்பிரிவு 72-ன் கீழ் உள்ள மன்னிப்பு அதிகாரம், நீதி என்பது இயந்திரத்தனமான சட்டப் பிரயோகமாக மட்டும் சுருங்கிவிடாமல் இருப்பதை உறுதி செய்யும் ஒரு முக்கியமான அரசியலமைப்பு கருவியாகும். பேரறிவாளன் வழக்கு, இந்த அதிகாரத்தை உரிய நேரத்தில் பொறுப்புடன் பயன்படுத்துவது சட்டத்தின் ஆட்சி மற்றும் கூட்டாட்சித் தத்துவத்தைப் பாதுகாப்பதற்கு அவசியம் என்பதை உணர்த்துகிறது.
