Examine the groundwater depletion crisis in Tamil Nadu. What are the sustainable solutions?
Introduction
Groundwater is a critical resource in Tamil Nadu, supporting drinking water needs, agriculture, and industries. Due to irregular monsoons, rapid urbanisation, and unsustainable extraction, the state is facing a severe groundwater depletion crisis, posing serious threats to water security and livelihoods.
Groundwater Depletion Crisis in Tamil Nadu
Over-extraction of groundwater is the primary cause of depletion. A large number of blocks in the state are classified as over-exploited or critical by the Central Ground Water Board. Excessive dependence on borewells, especially in districts such as Dharmapuri, Vellore, Coimbatore, Salem, and Tiruppur, has lowered the water table drastically.
Tamil Nadu’s heavy reliance on the erratic Northeast Monsoon further aggravates the problem. Climate change has increased rainfall variability, resulting in poor groundwater recharge and frequent droughts.
Water-intensive cropping patterns, including paddy and sugarcane cultivation in semi-arid regions, place immense pressure on aquifers. Additionally, rapid urbanisation and industrialisation have led to the encroachment of lakes and wetlands, particularly in cities like Chennai and Madurai, reducing natural recharge zones.
The neglect of traditional water management systems such as tanks, temple ponds, and ooranis has weakened groundwater recharge mechanisms. Over-extraction has also caused quality deterioration, including seawater intrusion in coastal districts and fluoride and nitrate contamination in interior regions.
Impacts
- Drinking water scarcity and rising extraction costs
- Agricultural distress and crop failures
- Environmental degradation and land subsidence
- Increased rural–urban migration
Sustainable Solutions
Rainwater harvesting (RWH) must be effectively implemented and maintained in households, public buildings, and industries. Revival of traditional water bodies through desilting and community participation under schemes like Kudimaramathu can significantly enhance recharge.
In agriculture, promoting crop diversification, millets, and micro-irrigation systems such as drip and sprinkler irrigation will reduce groundwater dependence. Artificial recharge structures like check dams, percolation ponds, and recharge shafts should be expanded through watershed development programs.
Strict regulation of groundwater extraction through enforcement of the Tamil Nadu Groundwater Act, along with licensing and monitoring of industrial borewells, is essential. Urban water management must focus on reuse of treated wastewater and protection of wetlands.
Community participation, awareness campaigns, and village-level water budgeting are crucial for long-term sustainability.
Conclusion
Groundwater depletion in Tamil Nadu is a human-induced crisis intensified by climate change. A holistic approach combining policy enforcement, technological interventions, revival of traditional systems, and community involvement is vital to ensure sustainable groundwater management and long-term water security for the state.
TAMIL VERSION
தமிழ்நாட்டில் நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைந்து வரும் நெருக்கடி மற்றும் நிலையான தீர்வுகள்
அறிமுகம்
தமிழ்நாட்டில் நிலத்தடி நீர் என்பது குடிநீர் தேவை, விவசாயம் மற்றும் தொழில்துறைகளுக்கு ஆதாரமாக விளங்கும் ஒரு முக்கியமான வளமாகும். சீரற்ற பருவமழை, வேகமான நகரமயமாக்கல் மற்றும் அளவுக்கு அதிகமான நீர் எடுப்பு ஆகியவற்றால், மாநிலம் கடுமையான நிலத்தடி நீர் பற்றாக்குறையை சந்தித்து வருகிறது. இது நீர் பாதுகாப்பு மற்றும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு பெரும் அச்சுறுத்தலாக மாறியுள்ளது.
தமிழ்நாட்டில் நிலத்தடி நீர் குறைந்து வரும் நெருக்கடி
- அதிகப்படியான பயன்பாடு: நிலத்தடி நீரை அளவுக்கு அதிகமாக எடுப்பதே அதன் மட்டம் குறைய முதன்மைக் காரணமாகும். மத்திய நிலத்தடி நீர் வாரியத்தால் மாநிலத்தில் உள்ள ஏராளமான வட்டாரங்கள் ‘அதி-நுகர்வு’ (Over-exploited) அல்லது ‘நெருக்கடியானவை’ என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
- ஆழ்துளை கிணறுகள்: தருமபுரி, வேலூர், கோயம்புத்தூர், சேலம் மற்றும் திருப்பூர் போன்ற மாவட்டங்களில் ஆழ்துளைக் கிணறுகளை அளவுக்கு அதிகமாகச் சார்ந்திருப்பது நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை வெகுவாகக் குறைத்துள்ளது.
- பருவமழை மாறுபாடு: வடகிழக்கு பருவமழையை மட்டும் பெரிதும் சார்ந்திருப்பது இப்பிரச்சினையை மேலும் தீவிரமாக்குகிறது. காலநிலை மாற்றத்தால் மழையளவு மாறுபடுவதால், நிலத்தடி நீர் செறிவூட்டப்படுவது குறைந்து, அடிக்கடி வறட்சி ஏற்படுகிறது.
- விவசாய முறைகள்: அரை வறண்ட பகுதிகளில் நெல் மற்றும் கரும்பு போன்ற அதிக நீர் தேவைப்படும் பயிர்களைச் சாகுபடி செய்வது நீர்வாழ் அடுக்குகளுக்கு (Aquifers) பெரும் அழுத்தத்தைத் தருகிறது.
- நகரமயமாக்கல்: சென்னை மற்றும் மதுரை போன்ற நகரங்களில் ஏரிகள் மற்றும் நீர்நிலைகள் ஆக்கிரமிக்கப்படுவது இயற்கையான நிலத்தடி நீர் மறுஊட்ட மண்டலங்களைக் குறைத்துள்ளது.
- பாரம்பரிய முறைகள் புறக்கணிப்பு: ஏரிகள், கோயில் குளங்கள் மற்றும் ஊரணிகள் போன்ற பாரம்பரிய நீர் மேலாண்மை அமைப்புகளைப் பராமரிக்காதது நிலத்தடி நீர் செறிவூட்டும் முறையை பலவீனப்படுத்தியுள்ளது.
- தரம் குறைதல்: நீர் மட்டம் குறைவதால் கடலோர மாவட்டங்களில் கடல் நீர் உட்புகுதல் மற்றும் உள் மாவட்டங்களில் புளோரைடு, நைட்ரேட் போன்ற தாதுக்கள் கலப்பதால் நீரின் தரம் கெடுகிறது.
பாதிப்புகள்
- குடிநீர் தட்டுப்பாடு மற்றும் நீரை வெளியே எடுப்பதற்கான செலவு அதிகரிப்பு.
- விவசாயத் துயரம் மற்றும் பயிர் இழப்புகள்.
- சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடு மற்றும் நிலம் உள்வாங்குதல்.
- கிராமப்புறங்களில் இருந்து நகர்ப்புறங்களுக்கு இடம்பெயர்தல் அதிகரிப்பு.
நிலையான தீர்வுகள்
- மழைநீர் சேகரிப்பு (RWH): வீடுகள், பொதுக் கட்டிடங்கள் மற்றும் தொழிற்சாலைகளில் மழைநீர் சேகரிப்பு முறையைத் திறம்படச் செயல்படுத்தி பராமரிக்க வேண்டும்.
- நீர்நிலைகளைப் புதுப்பித்தல்: ‘குடிமராமத்து’ போன்ற திட்டங்களின் கீழ் சமூகப் பங்களிப்புடன் நீர்நிலைகளில் தூர்வாருதல் மற்றும் சீரமைத்தல் பணிகளை மேற்கொள்வது நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்தும்.
- விவசாய மாற்றங்கள்: பயிர் பன்முகத்தன்மை, சிறுதானியச் சாகுபடி மற்றும் சொட்டு நீர் அல்லது தெளிப்பு நீர் பாசனம் போன்ற நுண்ணீர் பாசன முறைகளை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் நிலத்தடி நீர் தேவையை குறைக்கலாம்.
- செயற்கை மறுஊட்ட அமைப்புகள்: தடுப்பணைகள், கசிவு நீர் குட்டைகள் மற்றும் ஊட்டும் கிணறுகளை நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதி மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் மூலம் விரிவுபடுத்த வேண்டும்.
- சட்ட ரீதியான ஒழுங்குமுறை: தமிழ்நாடு நிலத்தடி நீர் சட்டத்தைத் தீவிரமாக அமல்படுத்துவதுடன், தொழிற்சாலை ஆழ்துளைக் கிணறுகளைக் கண்காணித்து உரிமம் வழங்குவது அவசியமாகும்.
- கழிவுநீர் மேலாண்மை: நகரங்களில் சுத்திகரிக்கப்பட்ட கழிவுநீரை மீண்டும் பயன்படுத்துதல் மற்றும் சதுப்பு நிலங்களைப் பாதுகாப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
- சமூக விழிப்புணர்வு: நீண்ட காலத் தீர்வுக்கு கிராம அளவில் நீர் வரவு-செலவு கணக்கிடுதல் (Water budgeting) மற்றும் விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்கள் மிக முக்கியம்.
முடிவுரை
தமிழ்நாட்டில் நிலத்தடி நீர் குறைவது என்பது காலநிலை மாற்றத்தால் தீவிரமடைந்த ஒரு மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட நெருக்கடியாகும். கொள்கை அமலாக்கம், தொழில்நுட்பத் தலையீடுகள், பாரம்பரிய முறைகளை மீட்டெடுத்தல் மற்றும் சமூகப் பங்களிப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை, மாநிலத்தின் நீர் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய மிக அவசியமாகும்.
