Evaluate the features of Temple Architecture during the Vijayanagara Empire.
Introduction
The Vijayanagara Empire (14th–16th centuries) marked the culmination of Dravidian temple architecture, synthesising earlier Chola, Pandya and Hoysala traditions with innovative structural and decorative elements. Temples during this period were not merely religious centres but also served as economic, social and cultural hubs, reflecting the empire’s political power and artistic excellence.
Major Features of Vijayanagara Temple Architecture
1. Development of Monumental Gopurams
One of the most striking features of Vijayanagara temples was the towering and elaborate gopuram (gateway tower).
- Gopurams became taller and more ornamented than the vimana (sanctum tower)
- Multi-storeyed structures adorned with stucco figures of gods, goddesses, mythical beings
- Symbolised royal authority and temple prominence
Example: Virupaksha Temple, Hampi
2. Expansion of Mandapa Architecture
Vijayanagara temples are renowned for their large pillared halls (mandapas).
- Kalyana Mandapa (marriage halls)
- Ranga Mandapa (ritual halls)
- Utsava Mandapa (festival halls)
These halls facilitated rituals, festivals and social gatherings, highlighting the public role of temples.
3. Introduction of Composite Pillars
A distinctive innovation was the composite or sculpted pillars.
- Pillars carved with yalis (mythical lions), horses, warriors
- Demonstrated advanced stone-carving skills
- Added grandeur and dynamism to temple interiors
Example: Hazara Rama Temple, Vittala Temple
4. Musical Pillars
The Vijayanagara period witnessed the creation of musical pillars.
- When struck, pillars produced musical notes
- Showed mastery in acoustics and engineering
Example: Vittala Temple, Hampi
5. Stone Chariot and Iconic Sculptures
Unique architectural motifs were introduced.
- Stone chariot symbolising Garuda
- Free-standing monumental sculptures
These elements enhanced the visual symbolism and ritual importance of temples.
6. Use of Hard Granite
- Extensive use of granite, which was durable but difficult to carve
- Resulted in robust structures with precise detailing
- Helped temples withstand time and invasions
7. Integration of Secular and Sacred Themes
- Sculptures depicted royal processions, dancers, musicians, daily life
- Demonstrated the close relationship between state and religion
- Kings projected themselves as protectors of dharma
Conclusion
Thus, Vijayanagara temple architecture stands as a synthesis of tradition and innovation, showcasing architectural grandeur, artistic refinement and imperial ideology, making it a defining chapter in South Indian architectural history.
TAMIL VERSION
விஜயநகரப் பேரரசின் கோவில் கட்டிடக்கலை சிறப்பம்சங்கள்
அறிமுகம்
விஜயநகரப் பேரரசு (கி.பி. 14 முதல் 16-ஆம் நூற்றாண்டு வரை) திராவிடக் கோவில் கட்டிடக்கலையின் உச்சக்கட்டமாகக் கருதப்படுகிறது. இது முந்தைய சோழர், பாண்டியர் மற்றும் ஹோய்சாளர் பாணிகளை ஒருங்கிணைத்து, புதிய கட்டுமான மற்றும் அலங்காரக் கூறுகளுடன் ஒரு புதிய பாணியை உருவாக்கியது. அக்காலத்தில் கோவில்கள் வெறும் வழிபாட்டுத் தலங்களாக மட்டுமல்லாமல், பேரரசின் அரசியல் அதிகாரம் மற்றும் கலைத்திறனைப் பிரதிபலிக்கும் பொருளாதார, சமூக மற்றும் கலாச்சார மையங்களாகவும் திகழ்ந்தன.
விஜயநகரக் கோவில் கட்டிடக்கலையின் முக்கிய அம்சங்கள்
1. பிரமாண்டமான கோபுரங்களின் வளர்ச்சி
விஜயநகரக் கோவில்களின் மிக முக்கியமான அம்சம் உயரமான மற்றும் விரிவான வேலைப்பாடுகள் கொண்ட கோபுரங்கள் (நுழைவாயில் கோபுரம்) ஆகும்.
- மூலவரின் மேலிருக்கும் விமானத்தை விட கோபுரங்கள் உயரமாக வடிவமைக்கப்பட்டன.
- இவை பல அடுக்குகளைக் கொண்டவை; கடவுள்கள், தேவதைகள் மற்றும் புராணக் கதாபாத்திரங்களின் சுதைச் சிற்பங்களால் (Stucco figures) அலங்கரிக்கப்பட்டன.
- இவை மன்னரின் அதிகாரத்தையும் கோவிலின் முக்கியத்துவத்தையும் பறைசாற்றின.
- உதாரணம்: ஹம்பியில் உள்ள விருபாக்ஷா கோவில்.
2. மண்டப கட்டிடக்கலையின் விரிவாக்கம்
விஜயநகரக் கோவில்கள் பெரிய தூண்களைக் கொண்ட மண்டபங்களுக்குப் பெயர் பெற்றவை.
- கல்யாண மண்டபம்: தெய்வங்களின் திருமணச் சடங்குகள் நடக்கும் இடம்.
- ரங்க மண்டபம்: சடங்குகள் மற்றும் கலை நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும் கூடம்.
- உற்சவ மண்டபம்: திருவிழாக் காலங்களில் பயன்படுத்தப்படும் மண்டபம்.
- இந்த மண்டபங்கள் பொது நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் சமூகக் கூடல்களுக்கு வழிவகுத்தன.
3. செதுக்கப்பட்ட மற்றும் கூட்டுத் தூண்களின் அறிமுகம்
தூண்களில் புகுத்தப்பட்ட புதுமையான வேலைப்பாடுகள் இவர்களின் தனிச்சிறப்பு.
- தூண்களில் யாளி (புராணச் சிங்கம்), குதிரைகள் மற்றும் போர்வீரர்களின் உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டன.
- இவை அக்காலத்தின் மேம்பட்ட கல்லுடைக்கும் கலைத்திறனை (Stone-carving skills) வெளிப்படுத்தின.
- உதாரணம்: ஹசாரா ராமர் கோவில், விட்டலா கோவில்.
4. இசைத் தூண்கள் (Musical Pillars)
விஜயநகரக் காலம் இசைத் தூண்களின் உருவாக்கத்திற்குச் சாட்சியாக அமைந்தது.
- இந்தத் தூண்களைத் தட்டும்போது வெவ்வேறு இசை ஒலிகள் (சப்தஸ்வரங்கள்) எழும்.
- இது ஒலியியல் (Acoustics) மற்றும் பொறியியல் நுட்பத்தில் அவர்களுக்கு இருந்த தேர்ச்சியைக் காட்டுகிறது.
- உதாரணம்: ஹம்பி விட்டலா கோவில்.
5. கல் தேர் மற்றும் பிரமாண்ட சிற்பங்கள்
தனித்துவமான கட்டிடக்கலை வடிவமைப்புகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன.
- கருடனை அடையாளப்படுத்தும் வகையில் கல் தேர் (Stone Chariot) உருவாக்கப்பட்டது.
- தனித்து நிற்கும் பிரமாண்டமான சிலைகள் செதுக்கப்பட்டன.
- இவை கோவில்களின் ஆன்மீகச் சிறப்பையும் காட்சி அழகையும் அதிகரித்தன.
6. கடினமான கிரானைட் பாறைகளின் பயன்பாடு
- நீடித்து உழைக்கக்கூடிய, ஆனால் செதுக்குவதற்கு கடினமான கிரானைட் கற்கள் அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டன.
- இதன் விளைவாக துல்லியமான விபரங்களுடன் கூடிய வலிமையான கட்டுமானங்கள் உருவாயின.
- இது காலப்போக்கில் ஏற்படும் சிதைவுகள் மற்றும் படையெடுப்புகளைத் தாங்கி நிற்க உதவியது.
7. மதச்சார்பற்ற மற்றும் புனிதக் கருத்துகளின் ஒருங்கிணைப்பு
- சிற்பங்களில் அரச ஊர்வலங்கள், நடனக் கலைஞர்கள், இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கை முறைகள் சித்தரிக்கப்பட்டன.
- இது அரசுக்கும் மதத்திற்கும் இடையே இருந்த நெருங்கிய தொடர்பைக் காட்டியது.
- மன்னர்கள் தங்களை ‘தர்மத்தின் காவலர்களாக’ இதன் மூலம் வெளிப்படுத்திக் கொண்டனர்.
முடிவுரை
இவ்வாறு, விஜயநகரக் கோவில் கட்டிடக்கலையானது மரபு மற்றும் புதுமையின் சங்கமமாகத் திகழ்கிறது. இது கட்டிடக்கலையின் பிரமாண்டத்தையும், கலை நுணுக்கத்தையும், ஏகாதிபத்திய கொள்கைகளையும் ஒருசேர வெளிப்படுத்தி, தென்னிந்திய கட்டிடக்கலை வரலாற்றில் ஒரு அழியாத முத்திரையைப் பதித்துள்ளது.
