Assess the contribution of Mahatma Gandhi in transforming the national movement into a mass movement.
Introduction
The Indian national movement before 1915 was largely confined to educated elites and urban middle classes under leaders like Dadabhai Naoroji, Bal Gangadhar Tilak and Gopal Krishna Gokhale. With Gandhi’s arrival in 1915 and leadership from 1919 onwards, the struggle was transformed into a broad-based mass movement involving peasants, workers, women, students, and marginalized sections.
1. Introduction of Mass-Based Political Techniques
Gandhi introduced Satyagraha (truth-force) and Ahimsa (non-violence) as tools of resistance. These methods:
- Enabled participation of common people without arms
- Reduced fear of repression
- Moralized politics by linking ethics with action
Early experiments:
- Champaran (1917) – Indigo peasants
- Kheda (1918) – Peasant tax resistance
- Ahmedabad (1918) – Mill workers’ strike
These localized struggles demonstrated that ordinary Indians could challenge colonial authority.
2. Launch of Nationwide Mass Movements
(a) Non-Cooperation Movement (1920–22)
- Triggered by the Rowlatt Act and Jallianwala Bagh tragedy
- Boycott of schools, courts, foreign goods
- Participation of students, lawyers, peasants, traders
For the first time, politics reached villages across India.
(b) Civil Disobedience Movement (1930–34)
- Salt Satyagraha (Dandi March) symbolized mass defiance
- Tax refusal and forest law violations
- Massive participation of women
(c) Quit India Movement (1942)
- “Do or Die” call
- Widespread spontaneous participation
- Involvement of youth and underground networks
These movements turned nationalism into a people’s struggle.
3. Inclusion of Marginalized Sections
Gandhi expanded the social base of nationalism by mobilizing:
- Peasants – Against revenue demands
- Workers – Through trade union engagement
- Women – Encouraged active public participation
- Harijans (Depressed Classes) – Temple entry and anti-untouchability campaigns
- Muslims – Support to Khilafat Movement
This social inclusiveness widened the movement beyond elites.
4. Constructive Programme and Grassroots Mobilization
Gandhi’s constructive programme included:
- Promotion of khadi and spinning
- Village industries
- Basic education (Nai Talim)
- Communal harmony
- Removal of untouchability
This created continuous engagement between movements and sustained political consciousness at the grassroots.
5. Democratization of the Indian National Congress
Under Gandhi’s influence:
- Congress membership fee reduced to make it accessible
- Reorganization on linguistic basis
- Formation of village-level committees
Thus, Congress transformed from an annual debating body into a mass political organization.
Conclusion
Mahatma Gandhi transformed Indian nationalism from an elite-led constitutional agitation into a broad-based mass movement rooted in villages and everyday life. By combining ethical politics, innovative methods of struggle, and social inclusiveness, he democratized the freedom struggle and made it a true people’s movement.
TAMIL VERSION
தேசிய இயக்கத்தை ஒரு மக்கள் இயக்கமாக மாற்றியதில் மகாத்மா காந்தியின் பங்களிப்பை மதிப்பிடுக.
அறிமுகம்
1915-ஆம் ஆண்டிற்கு முன்பு, இந்திய தேசிய இயக்கம் பெரும்பாலும் தாதாபாய் நௌரோஜி, பால கங்காதர திலகர் மற்றும் கோபால கிருஷ்ண கோகலே போன்ற தலைவர்களின் கீழ் படித்த மேல்தட்டு மக்கள் மற்றும் நகர்ப்புற நடுத்தர வர்க்கத்தினருடன் மட்டுமே மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. 1915-இல் காந்தியின் வருகை மற்றும் 1919-க்குப் பிந்தைய அவரது தலைமையின் மூலம், இந்தப் போராட்டம் விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள், பெண்கள், மாணவர்கள் மற்றும் விளிம்புநிலை மக்கள் என அனைவரையும் உள்ளடக்கிய ஒரு பரந்த மக்கள் இயக்கமாக உருவெடுத்தது.
1. மக்கள் அடிப்படையிலான அரசியல் உத்திகளை அறிமுகப்படுத்துதல்
காந்தி சத்தியாகிரகம் (உண்மை வலிமை) மற்றும் அகிம்சை (வன்முறையற்ற வழி) ஆகியவற்றை எதிர்ப்புக் கருவிகளாக அறிமுகப்படுத்தினார். இந்த முறைகள்:
- ஆயுதங்கள் இன்றி சாதாரண மக்கள் போராட்டத்தில் பங்கேற்க வழிவகை செய்தன.
- அடக்குமுறை குறித்த அச்சத்தைக் குறைத்தன.
- அறநெறிகளைச் செயலுடன் இணைப்பதன் மூலம் அரசியலை நெறிப்படுத்தின.
ஆரம்பகால சோதனைகள்:
- சம்பாரண் (1917) – அவுரி (Indigo) விவசாயிகள் போராட்டம்.
- கேடா (1918) – விவசாயிகள் வரி எதிர்ப்புப் போராட்டம்.
- அகமதாபாத் (1918) – ஆலைத் தொழிலாளர்கள் வேலைநிறுத்தம்.
இந்த உள்ளூர் போராட்டங்கள் சாதாரண இந்தியர்களால் ஆங்கிலேய அதிகாரத்தை எதிர்க்க முடியும் என்பதை நிரூபித்தன.
2. நாடு தழுவிய மக்கள் இயக்கங்களைத் தொடங்குதல்
(அ) ஒத்துழையாமை இயக்கம் (1920–22)
- ரவுலட் சட்டம் மற்றும் ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலையால் தூண்டப்பட்டது.
- பள்ளிகள், நீதிமன்றங்கள் மற்றும் வெளிநாட்டுப் பொருட்களைப் புறக்கணித்தல்.
- மாணவர்கள், வழக்கறிஞர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் வணிகர்களின் பங்கேற்பு. இதன் மூலம் முதல்முறையாக அரசியல் இந்தியாவின் குக்கிராமங்களையும் சென்றடைந்தது.
(ஆ) சட்ட மறுப்பு இயக்கம் (1930–34)
- உப்பு சத்தியாகிரகம் (தண்டி யாத்திரை) மக்கள் எதிர்ப்பின் அடையாளமாக மாறியது.
- வரி செலுத்த மறுப்பு மற்றும் வனச் சட்டங்களை மீறுதல்.
- பெண்களின் மிகப்பெரிய அளவிலான பங்கேற்பு.
(இ) வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் (1942)
- “செய் அல்லது செத்து மடி” என்ற முழக்கம்.
- பரவலான மற்றும் தன்னிச்சையான மக்கள் பங்கேற்பு.
- இளைஞர்கள் மற்றும் நிலத்தடி மறைமுக அமைப்புகளின் ஈடுபாடு.
3. விளிம்புநிலை மக்களை உள்ளடக்குதல்
காந்தி பின்வரும் பிரிவினரைத் திரட்டுவதன் மூலம் தேசியவாதத்தின் சமூக அடிப்படையை விரிவுபடுத்தினார்:
- விவசாயிகள்: வருவாய் கோரிக்கைகளுக்கு எதிராகத் திரட்டப்பட்டனர்.
- தொழிலாளர்கள்: தொழிற்சங்க ஈடுபாட்டின் மூலம் இணைக்கப்பட்டனர்.
- பெண்கள்: பொது வாழ்வில் தீவிரமாகப் பங்கேற்க ஊக்குவிக்கப்பட்டனர்.
- ஹரிஜனங்கள் (தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர்): கோயில் நுழைவுப் போராட்டம் மற்றும் தீண்டாமை ஒழிப்புப் பிரச்சாரங்கள்.
- முஸ்லிம்கள்: கிலாபத் இயக்கத்திற்கு ஆதரவு அளித்ததன் மூலம் ஒற்றுமை பேணப்பட்டது.
4. ஆக்கபூர்வமான திட்டம் மற்றும் அடிமட்டத் திரட்டல்
காந்தியின் ஆக்கபூர்வமான திட்டங்களில் பின்வருவன அடங்கும்:
- கதர் மற்றும் நூற்பு வளர்ச்சியை ஊக்குவித்தல்.
- கிராமத் தொழில்கள்.
- அடிப்படை கல்வி (நை தாலிம் – Nai Talim).
- சமய நல்லிணக்கம்.
- தீண்டாமை ஒழிப்பு. இது இயக்கங்களுக்கு இடையே ஒரு தொடர்ச்சியான பிணைப்பை உருவாக்கியதுடன், அடிமட்ட அளவில் அரசியல் விழிப்புணர்வைத் தக்கவைத்தது.
5. இந்திய தேசிய காங்கிரஸை ஜனநாயகப்படுத்துதல்
காந்தியின் செல்வாக்கின் கீழ்:
- சாதாரண மக்களும் சேரும் வகையில் காங்கிரஸ் உறுப்பினர் கட்டணம் குறைக்கப்பட்டது.
- மொழி அடிப்படையில் காங்கிரஸ் மறுசீரமைக்கப்பட்டது.
- கிராம அளவில் குழுக்கள் உருவாக்கப்பட்டன. இதன் மூலம், காங்கிரஸ் ஒரு ஆண்டுக்கொருமுறை விவாதிக்கும் அமைப்பிலிருந்து ஒரு மக்கள் அரசியல் அமைப்பாக மாறியது.
முடிவுரை
மகாத்மா காந்தி இந்தியத் தேசியவாதத்தை மேல்தட்டு மக்கள் வழிநடத்திய அரசியல் போராட்டத்திலிருந்து, கிராமங்கள் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கையில் வேரூன்றிய ஒரு பரந்த மக்கள் இயக்கமாக மாற்றினார். அறநெறி சார்ந்த அரசியல், புதுமையான போராட்ட முறைகள் மற்றும் சமூக உள்ளடக்கம் ஆகியவற்றின் மூலம் அவர் சுதந்திரப் போராட்டத்தை ஜனநாயகப்படுத்தினார் மற்றும் அதை ஒரு உண்மையான மக்கள் இயக்கமாக மாற்றினார்.
