JUSTICE PARTY WAS NOT ONLY A POLITICAL PARTY BUT A MOVEMENT WHICH PIONEERED SOCIAL REFORM. ELUCIDATE
The Justice Party, formed in 1916 in Tamil Nadu, was not just a political organization, but also a significant social reform movement that played a pivotal role in challenging the prevailing caste-based social order and advocating for the rights of marginalized communities in British India, especially in Tamil Nadu. The movement championed the cause of social justice, equality, and the upliftment of the backward classes, and its influence extends to the present-day political landscape of the state.
FORMATION OF THE JUSTICE PARTY:
The Justice Party was established in response to the discrimination and exclusion faced by the non-Brahmin communities in the British colonial system and in the socio-religious sphere. Its foundation was laid by several prominent leaders including P. Subbarayan, P. Subramaniya Iyer, and others who felt that the Brahmin-dominated government and institutions were neglecting the rights of the non-Brahmin communities.
- Objective: The party aimed to secure political and educational rights for the non-Brahmin communities, advocating for their rightful share in jobs, education, and political representation. It was especially concerned with the rights of the “Backward Classes” which included the Scheduled Castes, the Scheduled Tribes, and other socially marginalized groups.
- Key Actions: The party sought to end the monopoly of Brahmins in government jobs and educational institutions and called for reservations in educational and government services for the backward classes.
SOCIAL REFORM MOVEMENT:
Alongside its political activities, the Justice Party was a social reform movement that fought for the upliftment of various marginalized communities. The movement had a significant focus on issues like caste discrimination, untouchability, and the social and educational backwardness of large sections of society.
Key social reforms initiated by the Justice Party included:
- Reservation System: One of the most important legacies of the Justice Party was its role in introducing the reservation system for backward classes. The Justice Party leaders were instrumental in advocating for reserving seats for non-Brahmin communities in government jobs and educational institutions. This was formalized in 1921 when the British Government announced reservations for the backward classes in both the government and educational institutions.
- Support for the “Self-Respect Movement”: The Justice Party supported the Self-Respect Movement launched by E.V. Ramasamy (Periyar), which sought to promote the rights and dignity of the lower castes. This movement also aimed at dismantling the Brahminical social order and challenging caste-based discrimination.
- Opposition to Untouchability: The Justice Party opposed the social and economic exclusion of the “untouchables” (Dalits) and worked towards their inclusion in mainstream society, especially in terms of access to education, public spaces, and employment.
IMPACT ON POLITICAL AND SOCIAL LANDSCAPE:
The Justice Party’s influence on the political and social landscapes of Tamil Nadu was profound. Through its activism, the party created a new political consciousness among the non-Brahmin communities and played an essential role in the rise of political movements centered around social justice.
Examples:
- The Justice Party in Governance: The party became a dominant political force in the Madras Presidency and led the government from 1920 to 1930. During its tenure, the Justice Party implemented several reforms aimed at improving the lives of backward communities. These reforms included the introduction of scholarships for non-Brahmin students, and the establishment of schools and colleges for backward classes.
- Formation of Dravida Kazhagam (Dravidian Movement): The Justice Party’s legacy was inherited by the Dravidian political movement, particularly by leaders like Periyar and later by the DMK (Dravida Munnetra Kazhagam), which continued the social justice agenda, including advocating for reservations, secularism, and social equality.
CHALLENGES AND DECLINE:
Despite its significant contributions, the Justice Party faced challenges, including internal conflicts and the rise of the Congress party in Tamil Nadu, which gradually gained the support of non-Brahmin communities. By the late 1930s, the Justice Party began to lose its political influence, and its leaders eventually joined the Indian National Congress.
However, the social reforms it advocated continued to shape the state’s politics and policy. The legacy of the Justice Party can be seen in the policies of reservation, social justice, and empowerment of backward classes that continue to influence Tamil Nadu’s political climate today.
CONCLUSION:
The Justice Party was a trailblazing force in both political and social spheres. It not only challenged the political dominance of the Brahmin elites but also promoted a wide range of social reforms, particularly in education, employment, and the eradication of caste discrimination. The party’s focus on social justice, political inclusion, and equality laid the foundation for many future movements and policies in Tamil Nadu, especially those advocating for the rights of backward classes.
TAMIL VERSION
நீதிக்கட்சி ஒரு அரசியல் கட்சி மட்டுமல்ல, சமூக சீர்திருத்தத்திற்கு முன்னோடியாக இருந்த ஒரு இயக்கம். தெளிவுபடுத்து
1916 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டில் அமைக்கப்பட்ட நீதிக்கட்சி, ஒரு அரசியல் அமைப்பு மட்டுமல்ல, ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சமூக சீர்திருத்த இயக்கமாகவும் இருந்தது, இது நடைமுறையில் இருந்த சாதி அடிப்படையிலான சமூக ஒழுங்கை சவால் செய்வதிலும், பிரித்தானிய இந்தியாவில் விளிம்புநிலை சமூகங்களின் உரிமைகளுக்காக வாதிடுவதிலும் முக்கிய பங்கு வகித்தது. , குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில். இந்த இயக்கம் சமூக நீதி, சமத்துவம் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினரின் மேம்பாட்டிற்காக போராடியது, மேலும் அதன் செல்வாக்கு மாநிலத்தின் இன்றைய அரசியல் நிலப்பரப்பு வரை நீண்டுள்ளது.
நீதிக்கட்சியின் உருவாக்கம்:
பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ அமைப்பு மற்றும் சமூக-மதத் துறையில் பிராமணரல்லாத சமூகங்கள் எதிர்கொள்ளும் பாகுபாடு மற்றும் ஒதுக்கீட்டிற்கு பதிலளிக்கும் வகையில் நீதிக்கட்சி நிறுவப்பட்டது. பி. சுப்பராயன், பி. சுப்ரமணிய ஐயர் உள்ளிட்ட பல முக்கிய தலைவர்கள் பிராமணர் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அரசும் நிறுவனங்களும் பிராமணரல்லாத சமூகங்களின் உரிமைகளை புறக்கணிப்பதாக உணர்ந்த பல முக்கிய தலைவர்களால் அதன் அடித்தளம் அமைக்கப்பட்டது.
- குறிக்கோள்:பிராமணரல்லாத சமூகத்தினருக்கு அரசியல் மற்றும் கல்வி உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதைக் கட்சி இலக்காகக் கொண்டது, வேலைகள், கல்வி மற்றும் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் ஆகியவற்றில் அவர்களின் உரிமையான பங்கிற்காக வாதிடுகிறது. இது குறிப்பாக “பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினரின்” உரிமைகளில் அக்கறை கொண்டிருந்தது, இதில் பட்டியல் சாதிகள், பட்டியல் பழங்குடியினர் மற்றும் பிற சமூக ரீதியாக ஒதுக்கப்பட்ட குழுக்கள் அடங்கும்.
- முக்கிய செயல்கள்:கட்சி அரசு வேலைகள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களில் பிராமணர்களின் ஏகபோகத்தை முடிவுக்கு கொண்டு வர முயற்சித்தது மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு கல்வி மற்றும் அரசு சேவைகளில் இடஒதுக்கீடு கோரியது.
சமூக சீர்திருத்த இயக்கம்:
அதன் அரசியல் செயல்பாடுகளுடன், நீதிக்கட்சியானது சமூக சீர்திருத்த இயக்கமாகும், இது பல்வேறு விளிம்புநிலை சமூகங்களின் மேம்பாட்டிற்காக போராடியது. இந்த இயக்கம் சாதிப் பாகுபாடு, தீண்டாமை மற்றும் சமூகத்தின் பெரிய பிரிவுகளின் சமூக மற்றும் கல்வியில் பின்தங்கிய நிலை போன்ற பிரச்சினைகளில் குறிப்பிடத்தக்க கவனம் செலுத்தியது.
நீதிக்கட்சியால் தொடங்கப்பட்ட முக்கிய சமூக சீர்திருத்தங்கள்:
- முன்பதிவு முறை:பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான இடஒதுக்கீட்டு முறையை அறிமுகப்படுத்தியதில் நீதிக்கட்சியின் பங்கு மிக முக்கியமான மரபுகளில் ஒன்றாகும். பிராமணரல்லாத சமூகத்தினருக்கு அரசு வேலைகள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களில் இடஒதுக்கீடு வேண்டும் என்று வாதிடுவதில் நீதிக்கட்சி தலைவர்கள் முக்கிய பங்காற்றினர். 1921 ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் அரசு பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு அரசு மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களில் இடஒதுக்கீட்டை அறிவித்தபோது இது முறைப்படுத்தப்பட்டது.
- “சுயமரியாதை இயக்கத்திற்கு” ஆதரவு:ஈ.வி.ராமசாமி (பெரியார்) அவர்களால் தொடங்கப்பட்ட சுயமரியாதை இயக்கத்தை நீதிக்கட்சி ஆதரித்தது, இது தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் உரிமைகளையும் கண்ணியத்தையும் மேம்படுத்த முயன்றது. இந்த இயக்கம் பிராமண சமூக அமைப்பைத் தகர்ப்பதையும் சாதி அடிப்படையிலான பாகுபாட்டை சவால் செய்வதையும் நோக்கமாகக் கொண்டது.
- தீண்டாமை எதிர்ப்பு:நீதிக்கட்சி “தீண்டத்தகாதவர்கள்” (தலித்கள்) சமூக மற்றும் பொருளாதார ஒதுக்கீட்டை எதிர்த்தது மற்றும் முக்கிய சமூகத்தில், குறிப்பாக கல்வி, பொது இடங்கள் மற்றும் வேலைவாய்ப்புக்கான அணுகல் அடிப்படையில் அவர்களைச் சேர்ப்பதற்கு வேலை செய்தது.
அரசியல் மற்றும் சமூக நிலப்பரப்பில் தாக்கம்:
தமிழ்நாட்டின் அரசியல் மற்றும் சமூக நிலப்பரப்பில் நீதிக்கட்சியின் செல்வாக்கு ஆழமானது. அதன் செயல்பாட்டின் மூலம், கட்சி பிராமணரல்லாத சமூகங்களிடையே ஒரு புதிய அரசியல் உணர்வை உருவாக்கியது மற்றும் சமூக நீதியை மையமாகக் கொண்ட அரசியல் இயக்கங்களின் எழுச்சியில் இன்றியமையாத பங்கைக் கொண்டிருந்தது.
எடுத்துக்காட்டுகள்:
- ஆட்சியில் நீதிக்கட்சி:மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியில் கட்சி ஒரு மேலாதிக்க அரசியல் சக்தியாக மாறியது மற்றும் 1920 முதல் 1930 வரை அரசாங்கத்தை வழிநடத்தியது. அதன் பதவிக் காலத்தில், பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தும் நோக்கில் நீதிக்கட்சி பல சீர்திருத்தங்களை செயல்படுத்தியது. இந்த சீர்திருத்தங்களில் பிராமணரல்லாத மாணவர்களுக்கான கல்வி உதவித்தொகை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளை நிறுவுதல் ஆகியவை அடங்கும்.
- திராவிட கழகம் (திராவிட இயக்கம்) உருவாக்கம்:நீதிக்கட்சியின் மரபு திராவிட அரசியல் இயக்கத்தால், குறிப்பாக பெரியார் போன்ற தலைவர்களாலும், பின்னர் திமுக (திராவிட முன்னேற்றக் கழகம்) மூலமாகவும், இடஒதுக்கீடு, மதச்சார்பின்மை மற்றும் சமூக சமத்துவத்திற்காக வாதிடுவது உள்ளிட்ட சமூக நீதித் திட்டத்தைத் தொடர்ந்தது.
சவால்கள் மற்றும் நிராகரிப்பு:
அதன் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புகள் இருந்தபோதிலும், நீதிக்கட்சியானது உள்கட்சி மோதல்கள் மற்றும் தமிழ்நாட்டில் காங்கிரஸ் கட்சியின் எழுச்சி உள்ளிட்ட சவால்களை எதிர்கொண்டது, இது படிப்படியாக பிராமணரல்லாத சமூகங்களின் ஆதரவைப் பெற்றது. 1930களின் பிற்பகுதியில், நீதிக்கட்சி அதன் அரசியல் செல்வாக்கை இழக்கத் தொடங்கியது, அதன் தலைவர்கள் இறுதியில் இந்திய தேசிய காங்கிரஸில் இணைந்தனர்.
இருப்பினும், அது வாதிட்ட சமூக சீர்திருத்தங்கள் மாநிலத்தின் அரசியலையும் கொள்கையையும் தொடர்ந்து வடிவமைக்கின்றன. இன்று தமிழக அரசியல் சூழலில் தொடர்ந்து செல்வாக்கு செலுத்தி வரும் இடஒதுக்கீடு, சமூக நீதி, பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு அதிகாரமளித்தல் போன்ற கொள்கைகளில் நீதிக்கட்சியின் பாரம்பரியத்தைக் காணலாம்.
முடிவு:
அரசியல் மற்றும் சமூகத் துறைகளில் நீதிக்கட்சி ஒரு தடம் பதிக்கும் சக்தியாக இருந்தது. இது பிராமண உயரடுக்கின் அரசியல் ஆதிக்கத்தை சவால் செய்தது மட்டுமின்றி, சமூக சீர்திருத்தங்கள், குறிப்பாக கல்வி, வேலை வாய்ப்பு மற்றும் சாதிய பாகுபாடுகளை ஒழிப்பது போன்றவற்றில் பலவற்றையும் ஊக்குவித்தது. சமூக நீதி, அரசியல் உள்ளடக்கம் மற்றும் சமத்துவம் ஆகியவற்றில் கட்சியின் கவனம் தமிழகத்தில் பல எதிர்கால இயக்கங்கள் மற்றும் கொள்கைகளுக்கு அடித்தளம் அமைத்தது, குறிப்பாக பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினரின் உரிமைகளுக்காக வாதிடுகிறது.
