Elucidate the objectives of the Five-Year Plans in India. Evaluate the shift from planning to NITI Aayog.
Introduction
Economic planning has been a central feature of India’s development strategy since Independence. The Five-Year Plans (1951–2017) were designed to achieve rapid socio-economic transformation under a mixed economy framework. However, changing economic realities led to the replacement of the Planning Commission by NITI Aayog in 2015, marking a shift from centralized planning to cooperative and competitive federalism.
Objectives of the Five-Year Plans in India
The objectives evolved over time, reflecting India’s developmental priorities.
1. Economic Growth
- Achieve rapid increase in national and per capita income
- Expansion of agriculture, industry, and infrastructure
- Focus on capital formation and productivity enhancement
2. Self-Reliance
- Reduce dependence on imports, especially in food grains and capital goods
- Promotion of import substitution industrialisation (ISI)
- Strengthening domestic manufacturing capacity
3. Social Justice and Equity
- Reduction of poverty, inequality, and regional imbalances
- Targeted programmes for Scheduled Castes, Scheduled Tribes, women, and minorities
- Inclusive growth through redistribution and welfare measures
4. Employment Generation
- Creation of productive employment opportunities
- Labour-intensive growth strategies
- Special focus on rural employment and MSMEs
5. Balanced Regional Development
- Development of backward regions through public investment
- Special area programmes (hill areas, drought-prone regions)
6. Modernisation and Technological Advancement
- Adoption of modern technology and scientific temper
- Expansion of education, research, and innovation
Limitations of the Five-Year Planning Model
- Highly centralized and bureaucratic approach
- One-size-fits-all planning ignoring regional diversity
- Poor implementation and outcome-based monitoring
- Reduced relevance after economic liberalisation (1991)
Shift from Planning Commission to NITI Aayog
Reasons for the Shift
- Changing Economic Context
- Transition from a command economy to a market-oriented economy
- Private sector becoming the main driver of growth
- Need for Cooperative Federalism
- States demanded greater autonomy and flexibility
- Planning Commission seen as top-down and intrusive
- Outcome-based Governance
- Focus shifted from allocation of funds to achieving results
NITI Aayog: A New Development Paradigm
Key Features
- Think tank rather than a fund-allocating body
- Emphasis on policy guidance, innovation, and best practices
- Bottom-up approach through State participation
- Long-term vision via 15-year vision documents, 7-year strategy, and 3-year action agenda
Major Objectives
- Foster cooperative and competitive federalism
- Promote sustainable and inclusive development
- Encourage evidence-based policymaking
- Align national development goals with SDGs
Evaluation of the Shift
Positive Aspects
- Greater role for States in policymaking
- Flexibility and innovation in development strategies
- Reduced bureaucratic control
- Better alignment with a market-driven economy
Concerns
- Absence of statutory backing
- No direct financial powers, limiting influence
- Capacity constraints in some States
- Risk of policy recommendations lacking enforceability
Conclusion
The Five-Year Plans played a crucial role in building India’s economic foundation, especially in the post-Independence period. However, with evolving economic structures and aspirations, the shift to NITI Aayog represents a move from rigid centralized planning to dynamic, participatory governance. While NITI Aayog has improved federal cooperation and strategic thinking, strengthening its institutional capacity and ensuring effective coordination with States remains essential for achieving India’s long-term development goals.
TAMIL VERSION
இந்தியாவின் ஐந்தாண்டு திட்டங்களின் நோக்கங்களை விளக்குக. திட்டமிடலிலிருந்து நிதி ஆயோக் நோக்கிய மாற்றத்தை மதிப்பீடு செய்க.
அறிமுகம்
சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இந்தியாவின் வளர்ச்சி உத்திகளில் பொருளாதாரத் திட்டமிடல் ஒரு முக்கிய அம்சமாக இருந்து வருகிறது. ஐந்தாண்டு திட்டங்கள் (1951–2017) ஒரு கலப்பு பொருளாதாரக் கட்டமைப்பின் கீழ் விரைவான சமூக-பொருளாதார மாற்றத்தை அடைய வடிவமைக்கப்பட்டன. இருப்பினும், மாறிவரும் பொருளாதார யதார்த்தங்கள் காரணமாக 2015-இல் திட்டக் குழுவிற்குப் பதிலாக நிதி ஆயோக் (NITI Aayog) உருவாக்கப்பட்டது. இது மையப்படுத்தப்பட்ட திட்டமிடலிலிருந்து கூட்டுறவு மற்றும் போட்டித்தன்மை கொண்ட கூட்டாட்சி முறையை நோக்கிய மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது.
இந்தியாவின் ஐந்தாண்டு திட்டங்களின் நோக்கங்கள்
இந்தியாவின் வளர்ச்சி முன்னுரிமைகளைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் இந்த நோக்கங்கள் காலப்போக்கில் உருவாகின.
1. பொருளாதார வளர்ச்சி
- தேசிய மற்றும் தனிநபர் வருமானத்தில் விரைவான உயர்வை அடைதல்.
- விவசாயம், தொழில் மற்றும் உள்கட்டமைப்பை விரிவுபடுத்துதல்.
- மூலதன உருவாக்கம் மற்றும் உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்துதல்.
2. தன்னிறைவு (Self-Reliance)
- குறிப்பாக உணவு தானியங்கள் மற்றும் மூலதனப் பொருட்களில் இறக்குமதி சார்ந்திருப்பதை குறைத்தல்.
- இறக்குமதி மாற்றீட்டு தொழில்மயமாக்கலை (Import Substitution Industrialisation) ஊக்குவித்தல்.
- உள்நாட்டு உற்பத்தித் திறனை வலுப்படுத்துதல்.
3. சமூக நீதி மற்றும் சமத்துவம்
- வறுமை, சமத்துவமின்மை மற்றும் பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைத்தல்.
- பட்டியலிடப்பட்ட சாதியினர், பழங்குடியினர், பெண்கள் மற்றும் சிறுபான்மையினருக்கான இலக்கு வைக்கப்பட்ட திட்டங்கள்.
- மறுபகிர்வு மற்றும் நலத்திட்டங்கள் மூலம் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி (Inclusive growth).
4. வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம்
- உற்பத்தி சார்ந்த வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குதல்.
- உழைப்புச் செறிவு மிக்க வளர்ச்சி உத்திகள் (Labour-intensive strategies).
- கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு மற்றும் குறு, சிறு, நடுத்தர தொழில்கள் (MSMEs) மீது சிறப்பு கவனம்.
5. சமச்சீர் பிராந்திய வளர்ச்சி
- பொது முதலீடு மூலம் பின்தங்கிய பகுதிகளின் மேம்பாடு.
- சிறப்புப் பகுதித் திட்டங்கள் (மலைப் பகுதிகள், வறட்சியால் பாதிக்கப்படும் பகுதிகள்).
6. நவீனமயமாக்கல் மற்றும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம்
- நவீன தொழில்நுட்பம் மற்றும் அறிவியல் மனப்பான்மையை ஏற்றுக்கொள்வது.
- கல்வி, ஆராய்ச்சி மற்றும் கண்டுபிடிப்புகளின் விரிவாக்கம்.
ஐந்தாண்டு திட்ட மாதிரியின் வரம்புகள்
- அதிகப்படியான மையப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் அதிகாரத்துவ அணுகுமுறை.
- பிராந்திய பன்முகத்தன்மையை புறக்கணித்து ‘அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான’ (One-size-fits-all) திட்டமிடல்.
- மோசமான செயலாக்கம் மற்றும் விளைவு சார்ந்த கண்காணிப்பு இல்லாமை.
- பொருளாதார தாராளமயமாக்கலுக்குப் பிறகு (1991) இதன் முக்கியத்துவம் குறைந்தது.
திட்டக் குழுவிலிருந்து நிதி ஆயோக் நோக்கிய மாற்றம்
மாற்றத்திற்கான காரணங்கள்:
- மாறிவரும் பொருளாதார சூழல்: கட்டளைப் பொருளாதாரத்திலிருந்து (Command economy) சந்தை சார்ந்த பொருளாதாரத்திற்கு மாறுதல் மற்றும் தனியார் துறை வளர்ச்சியின் முக்கிய உந்துசக்தியாக மாறுதல்.
- கூட்டுறவு கூட்டாட்சியின் அவசியம்: மாநிலங்கள் அதிக தன்னாட்சி மற்றும் நெகிழ்வுத்தன்மையைக் கோரின. திட்டக் குழுவானது மேலிருந்து கீழ் (Top-down) அதிகாரத்தை செலுத்தும் அமைப்பாகப் பார்க்கப்பட்டது.
- விளைவு சார்ந்த நிர்வாகம்: நிதி ஒதுக்கீட்டிலிருந்து முடிவுகளை எட்டும் செயல்பாட்டிற்கு கவனம் மாறியது.
நிதி ஆயோக்: ஒரு புதிய வளர்ச்சி முன்னுதாரணம்
முக்கிய அம்சங்கள்:
- இது நிதி ஒதுக்கும் அமைப்பை விட ஒரு ‘சிந்தனைக் குழு’ (Think tank) போன்றது.
- கொள்கை வழிகாட்டுதல், புதுமை மற்றும் சிறந்த நடைமுறைகளுக்கு முக்கியத்துவம்.
- மாநிலப் பங்கேற்பின் மூலம் கீழிருந்து மேல் (Bottom-up) அணுகுமுறை.
- 15 ஆண்டு தொலைநோக்கு ஆவணங்கள், 7 ஆண்டு உத்தி மற்றும் 3 ஆண்டு செயல் திட்டம் மூலம் நீண்ட கால பார்வை.
முக்கிய நோக்கங்கள்:
- கூட்டுறவு மற்றும் போட்டித்தன்மை கொண்ட கூட்டாட்சியை வளர்த்தல்.
- நிலையான மற்றும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியை ஊக்குவித்தல்.
- ஆதாரங்கள் அடிப்படையிலான கொள்கை உருவாக்கத்தை ஊக்குவித்தல்.
- தேசிய வளர்ச்சி இலக்குகளை ஐக்கிய நாடுகளின் நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளுடன் (SDGs) இணைத்தல்.
இந்த மாற்றத்தின் மதிப்பீடு
நேர்மறையான அம்சங்கள்:
- கொள்கை உருவாக்கத்தில் மாநிலங்களுக்கு அதிக பங்கு.
- வளர்ச்சி உத்திகளில் நெகிழ்வுத்தன்மை மற்றும் புதுமை.
- அதிகாரத்துவக் கட்டுப்பாடு குறைக்கப்பட்டது.
- சந்தை சார்ந்த பொருளாதாரத்துடன் சிறந்த ஒருங்கிணைப்பு.
கவலைகள்:
- சட்டப்பூர்வமான அந்தஸ்து இல்லாமை.
- நேரடி நிதி அதிகாரங்கள் இல்லை, இது அதன் செல்வாக்கை மட்டுப்படுத்துகிறது.
- சில மாநிலங்களில் நிலவும் திறன் குறைபாடுகள்.
- கொள்கைப் பரிந்துரைகளைச் செயல்படுத்துவதற்கான கட்டாய அதிகாரம் இல்லாமை.
முடிவு
ஐந்தாண்டு திட்டங்கள் இந்தியாவின் பொருளாதார அடித்தளத்தை உருவாக்குவதில், குறிப்பாக சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய காலத்தில் முக்கியப் பங்கு வகித்தன. இருப்பினும், வளர்ந்து வரும் பொருளாதார கட்டமைப்புகள் மற்றும் அபிலாஷைகளுடன், நிதி ஆயோக்கிற்கு மாறியது கடுமையான மையப்படுத்தப்பட்ட திட்டமிடலிலிருந்து ஒரு மாறும் மற்றும் பங்கேற்பு நிர்வாகத்தை நோக்கிய நகர்வைக் குறிக்கிறது. நிதி ஆயோக் கூட்டாட்சி ஒத்துழைப்பை மேம்படுத்தியிருந்தாலும், இந்தியாவின் நீண்டகால வளர்ச்சி இலக்குகளை அடைய அதன் நிறுவனத் திறனை வலுப்படுத்துவதும் மாநிலங்களுடன் பயனுள்ள ஒருங்கிணைப்பை உறுதி செய்வதும் அவசியமாகும்.
