TNPSC MAINS ANSWER WRITING – ANSWER – JAN 07

Discuss the evolution of India’s nuclear program. How does it contribute to energy security and defense?

India’s nuclear programme is one of the most comprehensive and indigenous programmes in the developing world. It evolved from a peaceful scientific initiative into a strategic and energy-security instrument, balancing developmental needs with national security concerns.

I. Evolution of India’s Nuclear Programme

1. Early Phase: Foundations (1940s–1960s)

• Initiated under Dr. Homi J. Bhabha, regarded as the father of India’s nuclear programme.
• Atomic Energy Commission (AEC) established in 1948.
• Focus was on peaceful uses of atomic energy for development.
• Establishment of key institutions:
  • Bhabha Atomic Research Centre (BARC), Trombay
  • Department of Atomic Energy (DAE) (1954)
• India followed a policy of nuclear self-reliance, emphasizing indigenous research.

2. Strategic Shift: Peaceful Nuclear Explosion (1970s)

• Conducted Pokhran-I (1974), described as a Peaceful Nuclear Explosion (PNE).
• Demonstrated India’s technological capability.
• Triggered international sanctions and denial regimes (e.g., Nuclear Suppliers Group – NSG).
• Led India to strengthen indigenous fuel cycle capabilities.

3. Weaponisation and Deterrence Phase (1990s)

• Security concerns due to:
  • China’s nuclear status
  • Pakistan’s nuclear programme
• Conducted Pokhran-II (1998) nuclear tests.
• Declared India a nuclear weapon state (de facto).
• Adoption of:
  • No First Use (NFU) policy
  • Credible Minimum Deterrence
• Strengthened India’s strategic autonomy.

4. Global Integration Phase (2000s onwards)

• Indo–US Civil Nuclear Agreement (2008):
  • Ended nuclear isolation.
  • Enabled nuclear trade despite India being a non-signatory to NPT.
• Separation of civilian and military nuclear facilities.
• Entry into global nuclear commerce.

5. Current Phase: Expansion and Innovation

• Focus on:
  • Thorium-based reactors (India has ~25% of world’s thorium reserves)
  • Fast Breeder Reactors (FBRs)
  • Small Modular Reactors (SMRs)
• Operational nuclear power plants under NPCIL across multiple states.

II. Contribution to Energy Security

1. Diversification of Energy Mix

• Nuclear energy reduces dependence on:
  • Coal imports
  • Volatile fossil fuel markets
• Ensures baseload power unlike solar and wind.

2. Long-term Sustainability

• India’s three-stage nuclear programme:
  1. Pressurised Heavy Water Reactors (PHWRs)
  2. Fast Breeder Reactors
  3. Thorium-based reactors
• Thorium ensures inter-generational energy security.

3. Climate Commitments

• Nuclear energy is:
  • Low-carbon
  • Crucial for achieving India’s net-zero target by 2070
• Supports sustainable development goals (SDGs).

4. Indigenous Capability

• Domestic reactor design reduces vulnerability to sanctions.
• Strengthens Atmanirbhar Bharat in energy technology.

III. Contribution to National Defence and Security

1. Strategic Deterrence

• Nuclear weapons deter large-scale aggression.
• Maintains balance in South Asia amid nuclear-armed neighbors.

2. Nuclear Triad

• India possesses a credible nuclear triad:
  • Land-based missiles (Agni series)
  • Air-delivered weapons
  • Sea-based deterrent (INS Arihant-class SSBNs)
• Ensures second-strike capability.

3. Strategic Autonomy

• Independent decision-making in foreign and security policy.
• Reduces reliance on external powers for security.

4. Technological Spin-offs

• Advances in:
  • Space technology
  • Electronics
  • Materials science
• Strengthens overall defence R&D ecosystem.

Conclusion

India’s nuclear programme has evolved from a peaceful scientific endeavour into a pillar of national power, contributing significantly to energy security, climate goals, and strategic deterrence. By combining indigenous innovation with selective global engagement, India has demonstrated a unique model of responsible nuclear development suited to its developmental and security needs.

TAMIL VERSION

இந்தியாவின் அணுசக்தி திட்டம் (India’s Nuclear Programme)

இந்தியாவின் அணுசக்தி திட்டம் வளரும் நாடுகளில் மிகவும் விரிவான மற்றும் உள்நாட்டிலேயே உருவான திட்டங்களில் ஒன்றாகும். இது ஒரு அமைதியான அறிவியல் முயற்சியாகத் தொடங்கி, நாட்டின் வளர்ச்சித் தேவைகளையும் தேசிய பாதுகாப்பு கவலைகளையும் சமநிலைப்படுத்தும் ஒரு மூலோபாய மற்றும் எரிசக்தி பாதுகாப்பு கருவியாக பரிணமித்துள்ளது.

I. இந்தியாவின் அணுசக்தி திட்டத்தின் பரிணாம வளர்ச்சி

1. ஆரம்ப நிலை: அடித்தளம் (1940கள் – 1960கள்)

• இந்தியாவின் அணுசக்தி திட்டத்தின் தந்தை என கருதப்படும் டாக்டர் ஹோமி ஜே. பாபா தலைமையில் தொடங்கப்பட்டது.
• 1948-ல் அணுசக்தி ஆணையம் (AEC) நிறுவப்பட்டது.
• நாட்டின் வளர்ச்சிக்காக அணுசக்தியை அமைதியான முறையில் பயன்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தப்பட்டது.
• முக்கிய நிறுவனங்கள் உருவாக்கம்:
  • பாபா அணு ஆராய்ச்சி மையம் (BARC), டிராம்பே.
  • அணுசக்தி துறை (DAE) (1954).
• இந்தியா உள்நாட்டு ஆராய்ச்சியையும், அணுசக்தி தன்னிறைவு கொள்கையையும் வலியுறுத்தியது.

2. மூலோபாய மாற்றம்: அமைதியான அணு வெடிப்பு (1970கள்)

• 1974-ல் பொக்ரான்-I சோதனை நடத்தப்பட்டது. இது “அமைதியான அணு வெடிப்பு” (Peaceful Nuclear Explosion – PNE) என்று வர்ணிக்கப்பட்டது.
• இது இந்தியாவின் தொழில்நுட்ப திறனை உலகுக்கு நிரூபித்தது.
• இது சர்வதேச தடைகளுக்கும், அணுசக்தி வழங்குநர்கள் குழு (NSG) போன்ற அமைப்புகள் இந்தியாவிற்கு தொழில்நுட்பங்களை மறுப்பதற்கும் வழிவகுத்தது.
• இதனால் இந்தியா தனது உள்நாட்டு எரிபொருள் சுழற்சி திறன்களை வலுப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

3. ஆயுதமயமாக்கல் மற்றும் தடுப்பு நிலை (1990கள்)

• பாதுகாப்பு கவலைகள் அதிகரித்த காலம்:
  • சீனாவின் அணுசக்தி அந்தஸ்து.
  • பாகிஸ்தானின் அணுசக்தி திட்டம்.
• 1998-ல் பொக்ரான்-II அணுசக்தி சோதனைகள் நடத்தப்பட்டன.
• இந்தியா தன்னை ஒரு அணு ஆயுத நாடாக (de facto) அறிவித்துக் கொண்டது.
• முக்கிய கொள்கைகள் ஏற்பு:
  • முதலில் பயன்படுத்தக் கூடாது (No First Use – NFU) கொள்கை.
  • நம்பகமான குறைந்தபட்ச தடுப்பு (Credible Minimum Deterrence).
• இது இந்தியாவின் மூலோபாய தன்னாட்சியை (Strategic Autonomy) வலுப்படுத்தியது.

4. உலகளாவிய ஒருங்கிணைப்பு நிலை (2000களுக்குப் பிறகு)

• இந்தியா-அமெரிக்க சிவில் அணுசக்தி ஒப்பந்தம் (2008):
  • இந்தியாவின் அணுசக்தி தனிமைப்படுத்தலை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது.
  • இந்தியா NPT-யில் கையெழுத்திடாத போதிலும் அணுசக்தி வர்த்தகத்தில் ஈடுபட இது வழிவகை செய்தது.
• சிவில் மற்றும் இராணுவ அணுசக்தி வசதிகள் பிரிக்கப்பட்டன.
• உலகளாவிய அணுசக்தி வர்த்தகத்தில் இந்தியா நுழைந்தது.

5. தற்போதைய நிலை: விரிவாக்கம் மற்றும் கண்டுபிடிப்பு

• கவனம் செலுத்தும் துறைகள்:
  • தோரியம் சார்ந்த உலைகள் (உலகின் தோரியம் இருப்பில் சுமார் 25% இந்தியாவில் உள்ளது).
  • வேக உற்பத்தி உலைகள் (Fast Breeder Reactors – FBRs).
  • சிறிய மாடுலர் உலைகள் (SMRs).
• பல மாநிலங்களில் NPCIL-ன் கீழ் அணுமின் நிலையங்கள் செயல்பாட்டில் உள்ளன.

II. எரிசக்தி பாதுகாப்பிற்கான பங்களிப்பு

1. எரிசக்தி கலவையின் பன்முகத்தன்மை:
   • அணுசக்தி நிலக்கரி இறக்குமதி மற்றும் நிலையற்ற புதைபடிவ எரிபொருள் சந்தைகளின் மீதான சார்பைக் குறைக்கிறது.
   • சூரிய மற்றும் காற்று ஆற்றலைப் போலன்றி, இது நிலையான அடிப்படை சுமை மின்சாரத்தை (Baseload power) உறுதி செய்கிறது.
2. நீண்ட கால நிலைத்தன்மை:
   • இந்தியாவின் மூன்று கட்ட அணுசக்தி திட்டம்:
     1. அழுத்தப்பட்ட கனநீர் உலைகள் (PHWRs).
     2. வேக உற்பத்தி உலைகள் (FBRs).
     3. தோரியம் சார்ந்த உலைகள்.
   • தோரியம் பயன்பாடு தலைமுறைகளைக் கடந்த எரிசக்தி பாதுகாப்பை உறுதி செய்கிறது.
3. காலநிலை உறுதிமொழிகள்:
   • அணுசக்தி குறைந்த கார்பன் வெளியிடும் ஆற்றல் மூலம்.
   • 2070-க்குள் இந்தியாவின் ‘நிகர பூஜ்ஜிய’ (Net-Zero) இலக்கை அடைய இது மிக முக்கியமானது.
4. உள்நாட்டு திறன்:
   • உள்நாட்டு உலை வடிவமைப்பு சர்வதேச தடைகளால் ஏற்படும் பாதிப்புகளைக் குறைக்கிறது.
   • எரிசக்தி தொழில்நுட்பத்தில் ‘ஆத்மநிர்பார் பாரத்’ (சுயசார்பு இந்தியா) திட்டத்தை வலுப்படுத்துகிறது.

III. தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் பாதுகாப்பிற்கான பங்களிப்பு

1. மூலோபாய தடுப்பு (Strategic Deterrence):
   • அணு ஆயுதங்கள் பெரிய அளவிலான ஆக்கிரமிப்புகளைத் தடுக்கின்றன.
   • அணு ஆயுதம் ஏந்திய அண்டை நாடுகளுக்கு மத்தியில் தெற்காசியாவில் ஒரு சமநிலையை பராமரிக்கிறது.
2. அணுசக்தி முக்கோணம் (Nuclear Triad):
   • இந்தியா நம்பகமான அணுசக்தி முக்கோணத்தைக் கொண்டுள்ளது:
     • தரைவழி ஏவுகணைகள் (அக்னி வரிசை).
     • வான்வழி ஆயுதங்கள்.
     • கடல்சார் தடுப்பு (ஐ.என்.எஸ் அரிஹந்த் வகுப்பு நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள்).
   • இது ‘இரண்டாவது தாக்குதல் திறனை’ (Second-strike capability) உறுதி செய்கிறது.
3. மூலோபாய தன்னாட்சி:
   • வெளியுறவு மற்றும் பாதுகாப்புக் கொள்கையில் சுதந்திரமான முடிவெடுக்கும் திறனை அளிக்கிறது.
4. தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள்:
   • விண்வெளி தொழில்நுட்பம், மின்னணுவியல் மற்றும் பொருள் அறிவியல் போன்ற துறைகளில் முன்னேற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது.
   • ஒட்டுமொத்த பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு (R&D) சூழலை வலுப்படுத்துகிறது.

முடிவுரை

இந்தியாவின் அணுசக்தி திட்டம் ஒரு அமைதியான அறிவியல் முயற்சியிலிருந்து தேசிய வலிமையின் தூணாக உருவெடுத்துள்ளது. இது எரிசக்தி பாதுகாப்பு, காலநிலை இலக்குகள் மற்றும் மூலோபாய தடுப்பு ஆகியவற்றிற்கு குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்குகிறது. உள்நாட்டு கண்டுபிடிப்புகளை உலகளாவிய ஒத்துழைப்புடன் இணைப்பதன் மூலம், இந்தியா தனது வளர்ச்சி மற்றும் பாதுகாப்புத் தேவைகளுக்கு ஏற்ற ஒரு தனித்துவமான மற்றும் பொறுப்பான அணுசக்தி மேம்பாட்டு மாதிரியை உலகுக்கு நிரூபித்துள்ளது.