Analyze the role of the Governor in the state administration and the controversies surrounding his discretionary powers.
I. Introduction
The Governor is the Constitutional Head of the State and a vital link between the Union and the State. Appointed by the President under Article 155, the Governor functions as the nominal executive, while the Chief Minister leads the real executive. Unlike the President, the Constitution explicitly mentions certain “discretionary powers” for the Governor under Article 163.
II. Dual Role of the Governor
- Constitutional Head: Acts on the “aid and advice” of the Council of Ministers (Article 163).
- Agent of the Centre: Ensures that the State administration is carried out in accordance with the provisions of the Constitution and acts as a channel of communication with the Union.
III. Discretionary Powers (Constitutional vs. Situational)
1. Constitutional Discretion
- Article 200: Reserving a Bill for the consideration of the President.
- Article 356: Recommending the imposition of President’s Rule in the state.
- Article 239: While acting as the administrator of an adjoining Union Territory.
- Special Responsibilities: Under Article 371 (e.g., Maharashtra, Gujarat, Nagaland) regarding regional development boards.
2. Situational Discretion
- Appointment of CM: When no party has a clear majority in the Legislative Assembly (Hung Assembly).
- Dismissal of Ministry: When it cannot prove majority support on the floor of the house.
- Dissolution of Assembly: If the Council of Ministers has lost its majority.
IV. Areas of Controversy
The exercise of discretionary powers has often led to friction between the “Raj Bhavan” and the “Secretariat.”
| Area of Friction | Nature of Controversy |
| Selection of CM | Allegations of partisanship in inviting a leader who does not have a clear majority, often ignoring the “Single Largest Party” or “Pre-poll Alliance.” |
| Article 356 | The “misuse” of Governor’s reports to dismiss democratically elected state governments for political reasons. |
| Withholding Bills | Indefinite delay in granting assent to Bills (Pocket Veto) or repeatedly returning Bills passed by the legislature (e.g., recent issues in Tamil Nadu regarding the NEET exemption Bill). |
| University Chancellorship | Conflict over the Governor’s role as the Chancellor and the state government’s power to appoint Vice-Chancellors. |
| The “Aid and Advice” | Disagreements on whether the Governor is bound by the Cabinet’s advice in specific sensitive matters (e.g., release of prisoners). |
V. Judicial & Committee Interventions
To maintain the sanctity of Federalism, the following have provided guardrails:
- S.R. Bommai Case (1994): The Supreme Court ruled that the floor of the Assembly is the only place to test a government’s majority, not the Governor’s subjective opinion.
- Sarkaria Commission (1988): Recommended that the Governor should be a “detached figure” and not a person active in local politics. It also suggested inviting the leader of the pre-poll alliance first in case of a hung assembly.
- Punchhi Commission (2010): Suggested that Governors should have a fixed tenure and that the process for their removal should be similar to the impeachment of the President to ensure independence.
- Nabam Rebia Case (2016): The SC held that the Governor’s discretionary power is limited and its exercise cannot be arbitrary or fanciful.
VI. Conclusion
The office of the Governor is essential for the smooth functioning of the Indian federal structure. However, to preserve the democratic mandate of the state, the Governor must act as a “Constitutional Sentinel” rather than a political tool. Adopting the recommendations of the Sarkaria and Punchhi Commissions—ensuring the Governor remains an eminent but neutral figure—is crucial for the harmony of Centre-State relations.
TAMIL VERSION
மாநில நிர்வாகத்தில் ஆளுநரின் பங்கு மற்றும் அவரது விருப்ப அதிகாரங்கள் குறித்த சர்ச்சைகள் – ஓர் ஆய்வு
I. அறிமுகம்
ஆளுநர் மாநிலத்தின் அரசியலமைப்புத் தலைவராகவும், ஒன்றிய அரசுக்கும் (மத்திய அரசு) மாநில அரசுக்கும் இடையே ஒரு முக்கிய பாலமாகவும் திகழ்கிறார். அரசியலமைப்புச் சட்டம் சரத்து 155-ன் படி குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படும் ஆளுநர், பெயரளவு நிர்வாகியாகச் செயல்படுகிறார்; முதலமைச்சர் உண்மையான நிர்வாகத் தலைவராகச் செயல்படுகிறார். குடியரசுத் தலைவரைப் போலல்லாமல், அரசியலமைப்புச் சட்டம் சரத்து 163-ன் கீழ் ஆளுநருக்குச் சில “விருப்ப அதிகாரங்களை” (Discretionary Powers) நேரடியாக வழங்கியுள்ளது.
II. ஆளுநரின் இரட்டைப் பங்கு
- அரசியலமைப்புத் தலைவர்: அமைச்சரவையின் “உதவி மற்றும் ஆலோசனையின்” படி செயல்படுதல் (சரத்து 163).
- மத்திய அரசின் முகவர்: மாநில நிர்வாகம் அரசியலமைப்பு விதிகளின்படி நடைபெறுவதை உறுதி செய்தல் மற்றும் ஒன்றிய அரசுடன் தொடர்பு கொள்ளும் ஊடகமாகச் செயல்படுதல்.
III. விருப்ப அதிகாரங்கள் (அரசியலமைப்பு சார்ந்தது vs சூழ்நிலை சார்ந்தது)
1. அரசியலமைப்பு சார்ந்த விருப்ப அதிகாரம்
- சரத்து 200: ஒரு மசோதாவைக் குடியரசுத் தலைவரின் பரிசீலனைக்காக நிறுத்தி வைத்தல்.
- சரத்து 356: மாநிலத்தில் குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சியை அமல்படுத்தப் பரிந்துரை செய்தல்.
- சரத்து 239: அண்டை யூனியன் பிரதேசத்தின் நிர்வாகியாகச் செயல்படும் போது தன்னிச்சையாக முடிவெடுத்தல்.
- சிறப்புப் பொறுப்புகள்: சரத்து 371-ன் கீழ் (எ.கா. மகாராஷ்டிரா, குஜராத், நாகாலாந்து) பிராந்திய வளர்ச்சிக் குழுக்கள் தொடர்பாகச் செயல்படுதல்.
2. சூழ்நிலை சார்ந்த விருப்ப அதிகாரம்
- முதலமைச்சரை நியமித்தல்: சட்டப்பேரவையில் எந்தக் கட்சிக்கும் தெளிவான பெரும்பான்மை இல்லாதபோது (தொங்கு சட்டசபை).
- அமைச்சரவையை நீக்குதல்: சட்டப்பேரவையில் அமைச்சரவையால் பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க முடியாதபோது.
- சட்டப்பேரவையைக் கலைத்தல்: அமைச்சரவை பெரும்பான்மையை இழந்தால் சட்டப்பேரவையைக் கலைக்க முடிவெடுத்தல்.
IV. சர்ச்சைக்குரிய பகுதிகள்
ஆளுநரின் விருப்ப அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்துவது பெரும்பாலும் “ராஜ் பவன்” (ஆளுநர் மாளிகை) மற்றும் “தலைமைச் செயலகம்” இடையே மோதல்களுக்கு வழிவகுக்கிறது.
| மோதல் ஏற்படும் பகுதி | சர்ச்சையின் தன்மை |
| முதலமைச்சர் தேர்வு | தெளிவான பெரும்பான்மை இல்லாதபோது, “மிகப்பெரிய ஒற்றைக் கட்சி” அல்லது “தேர்தலுக்கு முந்தைய கூட்டணி” ஆகியவற்றைத் தவிர்த்து, ஒருதலைப்பட்சமாகச் செயல்படுவதாக எழும் குற்றச்சாட்டுகள். |
| சரத்து 356 | அரசியல் காரணங்களுக்காக, ஜனநாயக ரீதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாநில அரசுகளைக் கலைக்க ஆளுநரின் அறிக்கையைத் தவறாகப் பயன்படுத்துதல். |
| மசோதாக்களை நிறுத்தி வைத்தல் | மசோதாக்களுக்கு ஒப்புதல் அளிக்க காலவரையறையின்றி தாமதப்படுத்துதல் (Pocket Veto) அல்லது சட்டப்பேரவை நிறைவேற்றிய மசோதாக்களை மீண்டும் மீண்டும் திருப்பி அனுப்புதல் (எ.கா. நீட் விலக்கு மசோதா தொடர்பான சமீபத்திய தமிழ்நாட்டின் சிக்கல்கள்). |
| பல்கலைக்கழக வேந்தர் பதவி | பல்கலைக்கழகங்களின் வேந்தராக ஆளுநரின் பங்கு மற்றும் துணைவேந்தர்களை நியமிப்பதில் மாநில அரசுக்குள்ள அதிகாரம் குறித்த மோதல்கள். |
| உதவி மற்றும் ஆலோசனை | சில உணர்வுப்பூர்வமான விவகாரங்களில் (எ.கா. கைதிகள் விடுதலை) அமைச்சரவையின் ஆலோசனைக்கு ஆளுநர் கட்டுப்பட்டவரா என்பது குறித்த கருத்து வேறுபாடுகள். |
V. நீதித்துறை மற்றும் குழுக்களின் தலையீடுகள்
கூட்டாட்சித் தத்துவத்தின் புனிதத்தைப் பேண, பின்வருவன பாதுகாப்பு அரண்களாகத் திகழ்கின்றன:
- எஸ்.ஆர். பொம்மை வழக்கு (1994): ஒரு அரசின் பெரும்பான்மையைச் சட்டப்பேரவையில் தான் நிரூபிக்க வேண்டுமே தவிர, அது ஆளுநரின் தனிப்பட்ட கருத்து சார்ந்தது அல்ல என்று உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.
- சர்க்காரியா ஆணையம் (1988): ஆளுநர் ஒரு “ஒதுங்கி நிற்கும் நபராக” (Detached figure) இருக்க வேண்டும் என்றும் உள்ளூர் அரசியலில் தீவிரமாக ஈடுபடுபவராக இருக்கக்கூடாது என்றும் பரிந்துரைத்தது.
- புஞ்சி ஆணையம் (2010): ஆளுநர்களுக்கு நிலையான பதவிக்காலம் இருக்க வேண்டும் என்றும், அவர்களைப் பதவியிலிருந்து நீக்கும் முறை குடியரசுத் தலைவரின் பதவி நீக்க முறையைப் போலவே (Impeachment) சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தது.
- நபம் ரேபியா வழக்கு (2016): ஆளுநரின் விருப்ப அதிகாரம் வரம்புக்குட்பட்டது; அதன் பயன்பாடு தன்னிச்சையானதாகவோ அல்லது கற்பனையானதாகவோ இருக்கக்கூடாது என்று உச்ச நீதிமன்றம் கூறியது.
VI. முடிவுரை
இந்தியக் கூட்டாட்சி அமைப்புச் சீராக இயங்குவதற்கு ஆளுநர் பதவி அவசியமானது. இருப்பினும், மாநிலத்தின் ஜனநாயக உரிமைகளைப் பாதுகாக்க, ஆளுநர் ஒரு அரசியல் கருவியாகச் செயல்படாமல் “அரசியலமைப்பு பாதுகாவலராக” செயல்பட வேண்டும். சர்க்காரியா மற்றும் புஞ்சி ஆணையங்களின் பரிந்துரைகளை ஏற்று—ஆளுநர் ஒரு நடுநிலையான நபராக இருப்பதை உறுதி செய்வது—மத்திய-மாநில உறவுகளின் இணக்கத்திற்கு மிக முக்கியமானது.
