Critically evaluate the fiscal health of Indian states in the post-GST compensation end era, highlighting the vertical and horizontal fiscal imbalances in center-state financial relations.
Introduction
The end of the five-year Goods and Services Tax (GST) compensation regime marks a critical inflection point for Indian state finances. Designed as a safety net under the GST (Compensation to States) Act, 2017, the transition to a post-compensation era has exposed structural vulnerabilities in provincial fiscal architecture, intensifying both vertical and horizontal stresses in Indian fiscal federalism.
1. Critical Evaluation of States’ Fiscal Health in the Post-Compensation Era
The cessation of the assured 14% year-on-year revenue growth compensation has directly impacted state finances. The current fiscal health displays mixed indicators:
- Widespread Fiscal Deficits: According to the CAG Report on State Finances (2024-25), all 28 states reported a fiscal deficit, with 15 states breaching the sustainable threshold of 3% of Gross State Domestic Product (GSDP).
- The Debt Dilemma: The combined liabilities of states escalated to ₹90.51 lakh crore. States like Punjab, West Bengal, and Kerala exhibit debt-to-GSDP ratios ranging between 35% and 45%, severely limiting their fiscal maneuverability.
- Rigidity in Expenditure: “Committed expenditures” (salaries, pensions under the Old Pension Scheme/OPS debate, and interest payments) account for over 43% of the combined revenue expenditure of states. In extreme cases like Nagaland, it touches 74%.
- Diverging Performance (NITI Aayog Fiscal Health Index): A clear divergence has emerged between states:
- Achievers/Front-Runners: States like Odisha and Goa maintain high State Own Revenue (SOR) ratios.
- Aspirational/Stressed: Large economies like Tamil Nadu and Kerala have slipped into the “Aspirational” category, experiencing severe liquidity pressures due to high welfare infrastructure costs and lower central returns.
2. Vertical Fiscal Imbalances in Center-State Relations
Vertical fiscal imbalance refers to the structural asymmetry where revenue-raising powers are concentrated heavily with the Union, while expenditure responsibilities for socio-economic development reside with the States.
Key Stress Points:
- Asymmetric Distribution: States are collectively responsible for roughly 62.4% of public expenditure (Seventh Schedule duties like public health, education, and agriculture) but command only 37.3% of autonomous revenue resources.
- The “Cess and Surcharge” Loophole: Under Articles 269 and 270, cesses and surcharges do not form part of the Divisible Pool shared with states. The Union’s reliance on these instruments has artificially shrunked the shareable kitty—cess and surcharges currently hover around 18-20% of Gross Tax Revenue (GTR).
- Stagnant Devolution Share: The 16th Finance Commission (2026–31) maintained the vertical tax devolution share at 41%, turning down the states’ collective demand to raise it to 45-50% to compensate for the lost GST cushion.
3. Horizontal Fiscal Imbalances Among States
Horizontal fiscal imbalance refers to the fiscal disparity among different states due to historical, demographic, and structural variations in their revenue-generating capacities.
The Equity vs. Efficiency Conflict:
The 16th Finance Commission introduced a redesigned horizontal distribution formula to balance the needs of less-developed states with the performance of manufacturing hubs:
| Criterion | Weightage | Impact on States (TN Perspective) |
| Income Distance | 42.5% | Measures distance from the top 3 states. Heavily favors low-per-capita states (e.g., Bihar, UP), leading to lower shares for progressive states. |
| Population (2011) | 17.5% | Penalizes southern states like Tamil Nadu that successfully implemented population control policies since 1971. |
| Contribution to GDP | 10.0% | New Factor. Replaced “Tax Effort” with a square-root GSDP metric. Benefits economically advanced states (Karnataka gained +0.48%, Kerala +0.45%), softening the blow for southern manufacturing states. |
| Demographic Performance | 10.0% | Redefined using 1971–2011 population growth differentials to award states showing demographic discipline. |
| Forest & Ecology | 10.0% | Evaluates total forest share and increase in canopy from 2015-2023. |
| Area | 10.0% | Accounts for administrative costs tied to physical size. |
Discontinuation of Deficit Grants: The 16th Finance Commission discontinued Revenue Deficit Grants, State-specific grants, and Sector-specific grants, cutting off vital lifeline funds for fiscally strained states.
4. Specific Challenges Faced by States Like Tamil Nadu
- High Revenue Devolution Drop: For every rupee Tamil Nadu contributes to the central tax pool, it historically receives back less than 30 paise, creating a structural “contribution vs return” grievance.
- Welfare Commitments vs. Capex: Balancing critical social safety nets with the capital outlay required to sustain industrial growth is a tightening tightrope.
- Off-Budget Borrowing Crackdowns: Strict enforcement by the Center under Article 293(3) restricting off-budget borrowings (debts raised by State Public Sector Undertakings/DISCOMs) has abruptly lowered the state’s total spending capacity.
Way Forward
To restore equilibrium in India’s fiscal federalism, the following measures are essential:
- Legal Cap on Cesses: Bring cesses and surcharges into the shareable divisible pool or impose a statutory cap (e.g., maximum 10% of GTR).
- GST Base Expansion: States must tap into their State Own Tax Revenue (SOTR) by broadening the GST base, plugging leakages through AI-driven tax administration, and rationalizing power sector subsidies.
- Restructuring Subsidies: Following the 16th Finance Commission’s directive, states should optimize unconditional cash transfers (which account for over 20% of subsidy bills) to favor asset-creating capital expenditure.
- Re-evaluating Co-sharing Patterns: Centrally Sponsored Schemes (CSS) should feature flexible, state-specific funding ratios to lower the compliance burden on high-performing states.
TAMIL VERSION
சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST) இழப்பீட்டுக் காலம் முடிவுற்ற பின், இந்திய மாநிலங்களின் நிதிநிலையை விமர்சன ரீதியாக மதிப்பீடு செய்தல்: மத்திய-மாநில நிதி உறவுகளில் நிலவும் செங்குத்து மற்றும் கிடைமட்ட நிதி சமநிலையின்மைகளை முன்னிலைப்படுத்துதல்.
அறிமுகம் (Introduction)
ஐந்தாண்டு கால சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST) இழப்பீட்டு முறை முடிவுக்கு வந்திருப்பது, இந்திய மாநிலங்களின் நிதி கட்டமைப்பில் ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. GST (மாநிலங்களுக்கான இழப்பீடு) சட்டம், 2017-இன் கீழ் ஒரு பாதுகாப்பு வலையாக இது வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. தற்போதைய இழப்பீட்டுக்கு பிந்தைய காலத்திற்கான மாற்றம், மாநிலங்களின் நிதிச் சுவர்களில் உள்ள கட்டமைப்பு ரீதியான பலவீனங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளதுடன், இந்திய நிதி கூட்டாட்சி தத்துவத்தில் செங்குத்து மற்றும் கிடைமட்ட அழுத்தங்களை தீவிரப்படுத்தியுள்ளது.
1. இழப்பீட்டுக்கு பிந்தைய காலத்தில் மாநிலங்களின் நிதிநிலை குறித்த விமர்சன ரீதியான மதிப்பீடு (Critical Evaluation of States’ Fiscal Health)
ஆண்டுக்கு 14% உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட வருவாய் வளர்ச்சி இழப்பீடு நிறுத்தப்பட்டது, மாநிலங்களின் நிதியை நேரடியாகப் பாதித்துள்ளது. தற்போதைய நிதிநிலை நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறையான கலவையான குறிகாட்டிகளைக் காட்டுகிறது:
- பரவலான நிதிப் பற்றாக்குறை (Widespread Fiscal Deficits): மாநில நிதிகள் குறித்த CAG அறிக்கை (2024-25)-இன்படி, 28 மாநிலங்களும் நிதிப் பற்றாக்குறையைப் பதிவு செய்துள்ளன. இதில் 15 மாநிலங்கள், தங்கள் மாநில மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GSDP) 3% என்ற நிலையான வரம்பை மீறியுள்ளன.
- கடன் சங்கடம் (The Debt Dilemma): மாநிலங்களின் ஒட்டுமொத்தக் கடன் பொறுப்புகள் ₹90.51 லட்சம் கோடியாக உயர்ந்துள்ளன. பஞ்சாப், மேற்கு வங்கம் மற்றும் கேரளா போன்ற மாநிலங்கள், தங்கள் GSDP-யில் 35% முதல் 45% வரை கடன்-GSDP விகிதத்தைக் கொண்டுள்ளன. இது அம்மாநிலங்களின் நிதிச் செயல்பாட்டுத் திறனைப் பெருமளவு கட்டுப்படுத்துகிறது.
- நெகிழ்வுத்தன்மையற்ற செலவினங்கள் (Rigidity in Expenditure): “கட்டாயச் செலவினங்கள்” (சம்பளங்கள், பழைய ஓய்வூதியத் திட்டம்/OPS விவாதத்தின் கீழ் வரும் ஓய்வூதியங்கள் மற்றும் வட்டிச் செலுத்தல்கள்) மாநிலங்களின் ஒட்டுமொத்த வருவாய் செலவினத்தில் 43%-க்கும் அதிகமாக உள்ளன. நாகாலாந்து போன்ற தீவிர நிகழ்வுகளில், இது 74%-ஐத் தொடுகிறது.
- மாறுபட்ட செயல்திறன் – நிதி ஆயோக்கின் நிதி நல்வாழ்வுக் குறியீடு (Diverging Performance): மாநிலங்களுக்கு இடையே ஒரு தெளிவான வேறுபாடு உருவாகியுள்ளது:
- சாதனையாளர்கள்/முன்னோடி மாநிலங்கள் (Achievers/Front-Runners): ஒடிசா மற்றும் கோவா போன்ற மாநிலங்கள் தங்களின் சொந்த வருவாய் (SOR) விகிதங்களை உயர்வாகப் பராமரிக்கின்றன.
- இலக்கு நோக்கிய/அழுத்தத்திற்குரிய மாநிலங்கள் (Aspirational/Stressed): தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளா போன்ற பெரிய பொருளாதாரங்களைக் கொண்ட மாநிலங்கள், அதிக அளவிலான நலத்திட்டக் உள்கட்டமைப்புச் செலவுகள் மற்றும் குறைவான மத்திய அரசின் வருவாய் பகிர்வு காரணமாக கடுமையான பணப்புழக்க அழுத்தங்களைச் சந்தித்து, இந்த “இலக்கு நோக்கிய” (Aspirational) பிரிவுக்குள் தள்ளப்பட்டுள்ளன.
2. மத்திய-மாநில உறவுகளில் செங்குத்து நிதி சமநிலையின்மை (Vertical Fiscal Imbalances)
செங்குத்து நிதி சமநிலையின்மை என்பது, வருவாய் ஈட்டும் அதிகாரங்கள் பெருமளவில் மத்திய அரசிடம் குவிந்திருப்பதையும், அதே நேரத்தில் சமூக-பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான செலவினப் பொறுப்புகள் மாநிலங்களிடம் இருப்பதையும் குறிக்கும் ஒரு கட்டமைப்பு ரீதியான சமச்சீரற்ற தன்மையாகும்.
முக்கிய அழுத்தப் புள்ளிகள்:
- சமச்சீரற்ற பகிர்வு (Asymmetric Distribution): பொதுச் செலவினங்களில் தோராயமாக 62.4% பொறுப்புகளை மாநிலங்களே கூட்டாகச் சுமக்கின்றன (ஏழாவது அட்டவணையின் கீழ் வரும் பொது சுகாதாரம், கல்வி மற்றும் விவசாயம் போன்ற கடமைகள்). ஆனால் அவை 37.3% தன்னாட்சி வருவாய் வளங்களை மட்டுமே தங்களின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுள்ளன.
- “செஸ் மற்றும் கூடுதல் கட்டணம்” (Cess and Surcharge) ஓட்டை: அரசியலமைப்புச் சட்டப் பிரிவுகள் 269 மற்றும் 270-இன் கீழ், செஸ் மற்றும் கூடுதல் கட்டணங்கள் மாநிலங்களுடன் பகிரப்படும் பகிர்வுப் பூலின் (Divisible Pool) கீழ் வராது. மத்திய அரசு இந்த வழிமுறைகளை அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதால், மாநிலங்களுக்குப் பகிரக்கூடிய நிதி அளவு செயற்கையாகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது. தற்போது செஸ் மற்றும் கூடுதல் கட்டணங்கள், மத்திய அரசின் மொத்த வரி வருவாயில் (GTR) 18-20% ஆக உள்ளன.
- தேக்கமடைந்த பகிர்வுப் பங்கு (Stagnant Devolution Share): 16-வது நிதி ஆணையம் (2026–31) செங்குத்து வரிப் பகிர்வுப் பங்கை 41% ஆகத் தக்கவைத்துள்ளது. இழந்த GST இழப்பீட்டை ஈடுகட்ட, இப்பகிர்பை 45-50% ஆக உயர்த்த வேண்டும் என்ற மாநிலங்களின் கூட்டு கோரிக்கையை ஆணையம் நிராகரித்துள்ளது.
3. மாநிலங்களுக்கு இடையேயான கிடைமட்ட நிதி சமநிலையின்மை (Horizontal Fiscal Imbalances)
கிடைமட்ட நிதி சமநிலையின்மை என்பது, வரலாற்று, மக்கள் தொகை மற்றும் வருவாய் ஈட்டும் திறன்களில் உள்ள கட்டமைப்பு வேறுபாடுகளால் பல்வேறு மாநிலங்களுக்கு இடையே நிலவும் நிதிப் பாகுபாட்டைக் குறிக்கிறது.
சமநிலை மற்றும் செயல்திறனுக்கு இடையேயான முரண்பாடு (The Equity vs. Efficiency Conflict):
16-வது நிதி ஆணையம், பின்தங்கிய மாநிலங்களின் தேவைகளையும், உற்பத்தி மையங்களாக விளங்கும் மாநிலங்களின் செயல்திறனையும் சமநிலைப்படுத்த, மறுவடிவமைப்பு செய்யப்பட்ட கிடைமட்டப் பகிர்வு சூத்திரத்தை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது:
| அளவுகோல் (Criterion) | முக்கியத்துவம் (Weightage) | மாநிலங்கள் மீதான தாக்கம் (தமிழகப் பார்வை) |
| வருமான இடைவெளி (Income Distance) | 42.5% | முதல் 3 மாநிலங்களின் வருமானத்திலிருந்து உள்ள தூரத்தை அளவிடுகிறது. இது குறைந்த தனிநபர் வருமானம் கொண்ட மாநிலங்களுக்கு (எ.கா. பீகார், உத்திரப்பிரதேசம்) சாதகமாக அமைந்து, முற்போக்கு மாநிலங்களுக்கான பங்கைக் குறைக்கிறது. |
| மக்கள் தொகை (2011) (Population) | 17.5% | 1971 முதல் மக்கள் தொகைக் கட்டுப்பாட்டுக் கொள்கைகளை வெற்றிகரமாக நடைமுறைப்படுத்திய தமிழ்நாடு போன்ற தென் மாநிலங்களைத் தண்டிக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது. |
| பொருளாதார பங்களிப்பு (Contribution to GDP) | 10.0% | புதிய காரணி. “வரி முயற்சி” (Tax Effort) என்பதற்குப் பதிலாக, GSDP-யின் வர்க்கமூல (Square-root) அளவீடு கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. இது பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறிய மாநிலங்களுக்குப் பயனளிக்கிறது (கர்நாடகா $+0.48\%$, கேரளா $+0.45\%$ பலன் பெற்றுள்ளன), இது தென் மாநில உற்பத்தி மையங்களின் பாதிப்பைச் சற்றே குறைக்கிறது. |
| மக்கள்தொகை செயல்திறன் (Demographic Performance) | 10.0% | 1971-2011 மக்கள் தொகை வளர்ச்சி வேறுபாடுகளைப் பயன்படுத்தி, மக்கள்தொகை ஒழுக்கத்தைக் காட்டிய மாநிலங்களுக்குப் பரிசளிக்கும் வகையில் மறுவரையறை செய்யப்பட்டுள்ளது. |
| காடு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் (Forest & Ecology) | 10.0% | 2015-2023 வரையிலான மொத்தக் காடுகளின் பங்கு மற்றும் பசுமைக் குடை அதிகரிப்பை மதிப்பிடுகிறது. |
| பரப்பளவு (Area) | 10.0% | புவியியல் அளவோடு தொடர்புடைய நிர்வாகச் செலவுகளைக் கணக்கில் கொள்கிறது. |
வருவாய் பற்றாக்குறை மானியங்கள் நிறுத்தம்: 16-வது நிதி ஆணையம் வருவாய் பற்றாக்குறை மானியங்கள், மாநிலக் குறிப்பிட்ட மானியங்கள் மற்றும் துறை சார்ந்த மானியங்களை நிறுத்தியுள்ளது. இது நிதி நெருக்கடியில் உள்ள மாநிலங்களின் முக்கிய வாழ்வாதார நிதியைத் துண்டித்துள்ளது.
4. தமிழ்நாடு போன்ற மாநிலங்கள் எதிர்கொள்ளும் குறிப்பிட்ட சவால்கள்
- வரிப் பகிர்வு வருவாய் பெருமளவு குறைதல்: மத்திய வரிப் பூலிற்கு தமிழ்நாடு பங்களிக்கும் ஒவ்வொரு ஒரு ரூபாய்க்கும், வரலாற்று ரீதியாக 30 பைசாவுக்கும் குறைவாகவே திரும்பப் பெறுகிறது. இது “பங்களிப்பு மற்றும் வருவாய்” இடையே ஒரு பெரிய கட்டமைப்பு ரீதியான குறையாக மாறியுள்ளது.
- நலத்திட்டக் கடமைகள் மற்றும் மூலதனச் செலவினம் (Welfare vs. Capex): அத்தியாவசிய சமூகப் பாதுகாப்பு வலைகளைப் பேணுவதற்கும், தொழில் துறை வளர்ச்சியைத் தக்கவைக்கத் தேவையான மூலதனச் செலவினங்களைச் செய்வதற்கும் இடையே சமநிலையைக் காப்பது மாநிலத்திற்கு ஒரு பெரிய சவாலாக மாறியுள்ளது.
- பட்ஜெட்டுக்கு வெளியேயான கடன்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை: அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 293(3)-இன் கீழ், பட்ஜெட்டுக்கு வெளியேயான கடன்களை (மாநில பொதுத்துறை நிறுவனங்கள்/மின்சார வாரியம் மூலமாகப் பெறப்படும் கடன்கள்) மத்திய அரசு தீவிரமாகக் கட்டுப்படுத்துவது, மாநிலத்தின் ஒட்டுமொத்தச் செலவுத் திறனை திடீரெனக் குறைத்துள்ளது.
முன்னோக்கிச் செல்லும் பாதை (Way Forward)
இந்தியாவின் நிதி கூட்டாட்சியில் மீண்டும் சமநிலையை ஏற்படுத்த, பின்வரும் நடவடிக்கைகள் அவசியமானவை:
- செஸ் வரிகளுக்கு சட்டப்பூர்வ வரம்பு: செஸ் மற்றும் கூடுதல் கட்டணங்களை மாநிலங்களுடன் பகிரக்கூடிய பொதுப் பூலிற்குள் கொண்டு வர வேண்டும் அல்லது அதற்கு ஒரு சட்டப்பூர்வ வரம்பை (எ.கா. மொத்த வரி வருவாயில் அதிகபட்சம் 10%) விதிக்க வேண்டும்.
- GST தளத்தை விரிவுபடுத்துதல்: செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) சார்ந்த வரி நிர்வாகத்தின் மூலம் வரி ஏய்ப்புகளைத் தடுத்தல், மின்சாரத் துறை மானியங்களை முறைப்படுத்துதல் மற்றும் GST தளத்தை விரிவுபடுத்துவதன் மூலம் மாநிலங்கள் தங்களின் சொந்த வரி வருவாயைப் (SOTR) பெருக்க வேண்டும்.
- மானியங்களை மறுசீரமைத்தல்: 16-வது நிதி ஆணையத்தின் வழிகாட்டுதலின்படி, மாநிலங்கள் தங்களின் நிபந்தனையற்ற பணப் பரிமாற்றங்களை (இது மானியச் செலவில் 20%-க்கும் மேல் உள்ளது) சொத்துக்களை உருவாக்கும் மூலதனச் செலவினங்களுக்கு சாதகமாக மாற்றியமைக்க வேண்டும்.
- மத்திய நிதியுதவித் திட்டங்களின் (CSS) நிதிப் பகிர்வை மறுமதிப்பீடு செய்தல்: மத்திய நிதியுதவித் திட்டங்கள், சிறப்பாகச் செயல்படும் மாநிலங்களின் மீதான நிதிச் சுமையைக் குறைக்கும் வகையில், நெகிழ்வான மற்றும் மாநிலங்களுக்கு ஏற்ற நிதிப் பகிர்வு விகிதங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
