Critically examine the impact of the Insolvency and Bankruptcy Code (IBC) on resolving non-performing assets (NPAs) and building a robust corporate bond market in India.
The Insolvency and Bankruptcy Code (IBC), 2016, serves as a cornerstone of India’s financial architecture. By replacing a fragmented, time-consuming insolvency regime with a unified, creditor-in-control framework, it has fundamentally reshaped the landscape for Non-Performing Assets (NPAs) and credit markets.
Impact on Resolving Non-Performing Assets (NPAs)
The IBC has shifted the power balance from debtors to creditors, significantly altering how stressed assets are managed.
- Improved Recovery and Discipline: The threat of losing control of their firms has incentivized promoters to settle dues early. This “deterrent effect” has led to over 30,000 cases being settled or withdrawn before admission into the Corporate Insolvency Resolution Process (CIRP).
- Time-Bound Resolution: By establishing a statutory framework (180–330 days), the IBC aims to preserve asset value. While judicial delays persist, the average recovery rates under the IBC have consistently outperformed legacy mechanisms like SARFAESI, Lok Adalats, and Debt Recovery Tribunals (DRTs).
- Cleaning Bank Balance Sheets: The resolution of large-scale corporate defaults (e.g., Essar Steel, Bhushan Steel) has helped reduce the Gross NPA ratio of Scheduled Commercial Banks (SCBs) to a 12-year low (2.6% as of Sept 2024), effectively freeing up capital for productive lending.
Impact on the Corporate Bond Market
The IBC’s role in building a robust corporate bond market is primarily through fostering investor confidence.
- Enhanced Investor Confidence: An efficient bankruptcy regime is critical for bondholders. The IBC provides a predictable legal recourse, which encourages investors to participate in corporate debt markets, knowing their interests are protected by a transparent, market-driven process.
- Reduction in Credit Spreads: Research indicates that the introduction of the IBC has lowered credit spreads for bonds issued by non-financial firms. As insolvency risk becomes better managed, the cost of debt for companies tends to stabilize, promoting a more conducive environment for bond issuance.
- Shift in Credit Culture: The IBC has fostered a “credit culture” where timely repayment is the norm. This discipline is essential for the growth of a private credit market, which has significant potential to scale alongside India’s GDP growth.
Critical Examination: Challenges & Limitations
While the IBC has been transformative, a critical examination reveals persistent structural bottlenecks:
- Judicial Delays: The statutory 330-day limit is frequently breached, with average resolution times often exceeding 500 days. Delays lead to “value erosion,” where the assets lose worth over time, inevitably leading to higher “haircuts” for creditors.
- High Haircuts: In many large cases, creditors have accepted significant write-offs (haircuts), sometimes exceeding 90%. Critics argue this reflects inefficiencies in the valuation process or a lack of robust bidding interest.
- Capacity Constraints: The National Company Law Tribunal (NCLT) faces capacity constraints, including shortages of judges and resolution professionals, which slows the admission and resolution of cases.
- Operational Creditor Issues: Cases initiated by operational creditors often result in lower recovery rates or settlements, reflecting their subordinate status in the waterfall mechanism of the IBC.
Conclusion
The IBC has been a watershed reform that successfully transitioned India from a “debtor-in-possession” to a “creditor-in-control” regime, significantly aiding the reduction of NPAs and bringing professional discipline to the corporate sector. To further bolster the corporate bond market, future focus must shift toward strengthening judicial infrastructure, streamlining interim financing, and implementing the proposed amendments (e.g., IBC Amendment Bill, 2025) to reduce procedural bottlenecks. Ultimately, while the IBC has solved the “stock” of legacy NPAs, its long-term success will depend on its ability to evolve into a more agile and time-efficient tool for a maturing economy.
TAMIL VERSION
இந்தியாவில் வாராக்கடன் (NPA) தீர்மானம் மற்றும் வலுவான பெருநிறுவனப் பத்திரச் சந்தையை (Corporate Bond Market) உருவாக்குவதில் திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலை சட்டத்தின் (IBC) தாக்கத்தை விமர்சன ரீதியாக ஆராய்தல்.
திவால் மற்றும் நொடிப்பு நிலை சட்டம் (IBC), 2016, இந்தியாவின் நிதி கட்டமைப்பின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகத் திகழ்கிறது. சிதறிக்கிடந்த, அதிக காலம் எடுத்துக்கொள்ளும் பழைய திவால் நடைமுறைகளை மாற்றி, ஒருங்கிணைந்த, கடன் வழங்குநர்களின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள ஒரு கட்டமைப்பை அறிமுகப்படுத்தியதன் மூலம், இது வாராக்கடன்கள் (NPA) மற்றும் கடன் சந்தைகளின் சூழலை அடிப்படையிலேயே மாற்றியமைத்துள்ளது.
வாராக்கடன்களைத் தீர்ப்பதில் ஏற்பட்டுள்ள தாக்கம்
IBC, கடனாளிகளிடமிருந்து கடன் வழங்குநர்களுக்கு அதிகார மாற்றத்தை ஏற்படுத்தி, கடன் சுமையுள்ள சொத்துக்கள் கையாளப்படும் விதத்தை கணிசமாக மாற்றியுள்ளது.
- மேம்பட்ட மீட்பு மற்றும் ஒழுக்கம்: நிறுவனங்களின் கட்டுப்பாட்டை இழந்துவிடுவோம் என்ற அச்சம், கடன் வாங்கியவர்களைக் கடன்களை முன்கூட்டியே தீர்க்க ஊக்குவித்துள்ளது. இந்த “தடுப்பு விளைவு” (Deterrent effect), சுமார் 30,000-க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகள் பெருநிறுவன திவால் தீர்மான செயல்முறைக்கு (CIRP) அனுமதிக்கப்படுவதற்கு முன்பே தீர்க்கப்பட அல்லது திரும்பப் பெறப்பட வழிவகுத்துள்ளது.
- காலக்கெடுவுக்குள் தீர்வு: சட்டப்பூர்வமாக 180–330 நாட்களுக்குள் தீர்வு காணும் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதன் மூலம், சொத்து மதிப்பைப் பாதுகாக்க IBC முயல்கிறது. நீதித்துறை தாமதங்கள் இருந்தபோதிலும், SARFAESI, லோக் அதாலத் மற்றும் கடன் மீட்பு தீர்ப்பாயங்கள் (DRTs) போன்ற பழைய வழிமுறைகளை விட, IBC மூலம் கிடைக்கும் சராசரி மீட்பு விகிதங்கள் சிறப்பாக உள்ளன.
- வங்கி இருப்புநிலைக் குறிப்புகளைச் சுத்தம் செய்தல்: பெரிய அளவிலான பெருநிறுவனக் கடன்களைத் தீர்த்ததன் மூலம் (எ.கா: எஸ்ஸார் ஸ்டீல், பூஷண் ஸ்டீல்), பொதுத்துறை வணிக வங்கிகளின் மொத்த வாராக்கடன் விகிதத்தை 12 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவிற்கு (செப்டம்பர் 2024 நிலவரப்படி 2.6%) குறைக்க உதவியுள்ளது. இது உற்பத்தித் திறன் கொண்ட கடன்களை வழங்க வங்கிகளின் மூலதனத்தை விடுவித்துள்ளது.
பெருநிறுவனப் பத்திரச் சந்தையில் ஏற்பட்டுள்ள தாக்கம்
ஒரு வலுவான பெருநிறுவனப் பத்திரச் சந்தையை உருவாக்குவதில் IBC-யின் பங்கு, முக்கியமாக முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையை வளர்ப்பதன் மூலம் அமைகிறது.
- மேம்பட்ட முதலீட்டாளர் நம்பிக்கை: பத்திரதாரர்களுக்கு திறமையான திவால் முறை மிக முக்கியமானது. IBC ஒரு முன்னூகிக்கக்கூடிய சட்டப்பூர்வ தீர்வை வழங்குகிறது, இது வெளிப்படையான, சந்தை சார்ந்த செயல்முறையின் மூலம் தங்கள் நலன்கள் பாதுகாக்கப்படும் என்ற நம்பிக்கையை முதலீட்டாளர்களுக்கு அளித்து, பெருநிறுவனக் கடன் சந்தைகளில் அவர்களைப் பங்கேற்க ஊக்குவிக்கிறது.
- கடன் பரவல்களில் (Credit Spreads) குறைப்பு: நிதி சாராத நிறுவனங்களால் வெளியிடப்படும் பத்திரங்களுக்கான கடன் பரவலை IBC-யின் அறிமுகம் குறைத்துள்ளதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. நொடிப்பு நிலை அபாயம் சிறப்பாகக் கையாளப்படுவதால், நிறுவனங்களுக்கான கடன் செலவு நிலைபெறுகிறது, இது பத்திரங்களை வெளியிடுவதற்குச் சாதகமான சூழலை உருவாக்குகிறது.
- கடன் கலாச்சாரத்தில் மாற்றம்: சரியான நேரத்தில் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதே வழக்கமான ஒன்றாக இருக்கும் ஒரு “கடன் கலாச்சாரத்தை” IBC வளர்த்துள்ளது. இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியுடன் (GDP) சேர்ந்து வளரும் திறன் கொண்ட தனியார் கடன் சந்தையின் வளர்ச்சிக்கு இந்த ஒழுக்கம் அவசியமானது.
விமர்சன ஆய்வு: சவால்கள் மற்றும் வரம்புகள்
IBC மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்திருந்தாலும், ஒரு விமர்சனப் பார்வையில் சில கட்டமைப்புத் தடைகள் இன்னும் நீடிக்கின்றன:
- நீதித்துறை தாமதங்கள்: சட்டப்பூர்வமான 330 நாட்கள் என்ற காலக்கெடு அடிக்கடி மீறப்படுகிறது; சராசரி தீர்வு நேரம் பலமுறை 500 நாட்களைத் தாண்டுகிறது. தாமதங்கள் “சொத்து மதிப்புச் சிதைவுக்கு” (Value erosion) வழிவகுக்கின்றன, இதனால் சொத்துக்களின் மதிப்பு காலப்போக்கில் குறைந்து, கடன் வழங்குநர்களுக்கு அதிக “ஹேர்கட்” (Haircuts – கடன் தள்ளுபடி) ஏற்படுகிறது.
- அதிகப்படியான ‘ஹேர்கட்’: பல பெரிய வழக்குகளில், கடன் வழங்குநர்கள் 90%-க்கும் அதிகமான கடன் தள்ளுபடிக்கு (Haircuts) ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர். இது மதிப்பீட்டுச் செயல்முறையில் உள்ள திறமையின்மை அல்லது வலுவான ஏல ஆர்வம் இல்லாததையே காட்டுகிறது என்று விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
- கட்டமைப்புச் சிக்கல்கள்: தேசிய நிறுவனச் சட்ட தீர்ப்பாயம் (NCLT), நீதிபதிகள் மற்றும் தீர்மான வல்லுநர்களின் பற்றாக்குறையால் சவால்களை எதிர்கொள்கிறது, இது வழக்குகளை அனுமதிப்பதையும் தீர்ப்பதையும் மெதுவாக்குகிறது.
- செயல்பாட்டுக் கடன் வழங்குநர் சிக்கல்கள்: செயல்பாட்டுக் கடன் வழங்குநர்களால் தொடங்கப்படும் வழக்குகள் பெரும்பாலும் குறைவான மீட்பு விகிதங்களையே தருகின்றன, இது IBC-யின் படிநிலை கட்டமைப்பில் அவர்களுக்குக் குறைவான முன்னுரிமையே இருப்பதைக் காட்டுகிறது.
முடிவுரை
இந்தியாவை “கடனாளி வசம்” என்ற நிலையிலிருந்து “கடன் வழங்குநர் கட்டுப்பாட்டு” முறைக்கு மாற்றியமைத்த ஒரு மிக முக்கியமான சீர்திருத்தமாக IBC விளங்குகிறது. இது வாராக்கடன்களைக் குறைக்கவும், பெருநிறுவனத் துறையில் தொழில்முறை ஒழுக்கத்தைக் கொண்டுவரவும் உதவியுள்ளது. பெருநிறுவனப் பத்திரச் சந்தையை மேலும் வலுப்படுத்த, நீதித்துறை கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துதல், இடைக்கால நிதியுதவியை எளிதாக்குதல் மற்றும் முன்மொழியப்பட்ட திருத்தங்களை (எ.கா: IBC திருத்த மசோதா, 2025) செயல்படுத்துதல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். இறுதியில், IBC பழைய வாராக்கடன் சிக்கலைத் தீர்த்திருந்தாலும், அதன் நீண்டகால வெற்றி, மாறிவரும் பொருளாதாரத்திற்கு ஏற்ப அது எவ்வளவு சுறுசுறுப்பாகவும், நேரத்தை மிச்சப்படுத்தும் கருவியாகவும் மாறுகிறது என்பதிலேயே உள்ளது.
