Tamil Nadu holds the highest number of Ramsar sites in India. Highlight the ecological significance of key sites (e.g., Point Calimere, Pallikaranai, Pichavaram) and their conservation imperatives.
1. INTRODUCTION
- A Ramsar Site is a wetland designated to be of international importance under the Ramsar Convention (1971).
- As of 2024–2026, Tamil Nadu holds the highest number of Ramsar sites in India (20 sites), surpassing all other states.
- Often referred to as the “kidneys of the landscape,” these wetlands play a critical role in maintaining the state’s hydrological balance, climate resilience, and biodiversity.
2. ECOLOGICAL SIGNIFICANCE OF KEY RAMSAR SITES IN TAMIL NADU
Tamil Nadu’s wetlands are diverse, ranging from marine and coastal ecosystems to human-made inland tanks.
- A. Point Calimere Wildlife and Bird Sanctuary (Kodiakkarai):
- Biodiversity Hotspot: A unique mix of salt swamps, mangroves, backwaters, and tropical dry evergreen forests.
- Avian Haven: It is a critical staging and wintering ground for migratory birds on the Central Asian Flyway (e.g., Greater Flamingos, Spoon-billed Sandpipers).
- Faunal Significance: Acts as a crucial habitat for the near-threatened Blackbuck (state animal of Punjab/Haryana, but highly concentrated here) and the endemic Indian star tortoise.
- B. Pallikaranai Marshland:
- Urban Sponge: As one of the few surviving natural urban wetlands in Chennai, it acts as a natural flood sink, absorbing excess monsoon runoff and preventing the inundation of South Chennai.
- Groundwater Recharge: It plays a pivotal role in maintaining the water table in the coastal aquifer of Chennai.
- Urban Biodiversity: Despite intense urbanization, it supports over 115 bird species, serving as a rare green lung for the metropolis.
- C. Pichavaram Mangrove:
- Natural Bio-shield: As one of the largest mangrove forests in India, its complex root systems act as a natural barrier against coastal erosion, storm surges, cyclones, and tsunamis.
- Marine Nursery: Provides a safe breeding and nursery ground for commercially important prawns, crabs, and finfish, sustaining the local fishing economy.
- Blue Carbon Sink: Mangroves sequester atmospheric carbon at a rate significantly higher than terrestrial forests, making it vital for climate change mitigation.
- D. Gulf of Mannar Marine Biosphere Reserve:
- Marine Biodiversity: The first marine biosphere reserve in South/Southeast Asia, harboring rich coral reefs and seagrass meadows.
- Flagship Species: It is the primary habitat for the highly endangered Dugong (Sea Cow) and various sea turtle species.
- E. Inland Bird Sanctuaries (e.g., Vedanthangal, Koonthankulam):
- Agro-Ecological Linkage: The bird droppings (guano) enrich the wetland water with nitrogen and phosphorus. When this water is released for agriculture, it acts as a potent natural fertilizer for farmers.
3. CORE THREATS TO WETLAND ECOSYSTEMS
Despite their Ramsar status, these sites face severe anthropogenic and climatic pressures:
- Encroachment & Urbanization: Rampant real estate development and infrastructure expansion (e.g., IT corridors near Pallikaranai, dumping of municipal solid waste).
- Invasive Alien Species: Proliferation of Prosopis juliflora (Seemai Karuvelam) and Water Hyacinth chokes water bodies and depletes dissolved oxygen.
- Pollution: Discharge of untreated industrial effluents, agricultural chemical runoff, and domestic sewage alters the pH and chemical composition of the wetlands.
- Climate Change: Sea-level rise threatens coastal wetlands like Point Calimere and Pichavaram with excessive salinity, disrupting the delicate brackish water balance.
4. CONSERVATION IMPERATIVES & STATE INITIATIVES
Merely designating a site under the Ramsar convention is not enough; proactive, scientific, and community-driven conservation is imperative.
- Tamil Nadu Wetlands Mission: The state government has launched this mission with the objective of ecological restoration of 100 wetlands across the state in a span of 5 years.
- Tamil Nadu State Wetland Authority (TNSWA): Acting as the nodal agency to prepare integrated management plans, ensuring zero-encroachment, and mapping wetland boundaries using GIS technology.
- Eradication of Invasive Species: Systematic, scientific removal of Prosopis juliflora and restoring native flora (like mangroves in coastal belts and shola forests in the Nilgiris) to revive the natural ecosystem.
- Community-Led Conservation: Replicating the “Vedanthangal Model,” where local communities protect the birds and manage the wetlands. Integrating the indigenous knowledge of local fishing and farming communities into conservation plans.
- Strict Legal Enforcement: Rigorous implementation of the Wetlands (Conservation and Management) Rules, 2017, to strictly prohibit solid waste dumping, effluent discharge, and permanent constructions in the eco-sensitive zones.
- Dugong Conservation Reserve: Tamil Nadu established India’s first Dugong Conservation Reserve in Palk Bay to protect marine wetlands and seagrass beds.
5. CONCLUSION
Tamil Nadu’s achievement of having the highest number of Ramsar sites in India is a testament to its rich ecological heritage. However, the true success of this tag lies in adopting the Ramsar principle of “Wise Use”—maintaining the ecological character of wetlands while allowing sustainable socio-economic development. A collaborative approach involving the government, NGOs, and local communities is essential to pass on these “biological supermarkets” to future generations.
TAMIL VERSION
கேள்வி: இந்தியாவில் அதிக எண்ணிக்கையிலான ராம்சர் தளங்களை தமிழ்நாடு கொண்டுள்ளது. முக்கிய தளங்களின் (உதாரணமாக: கோடியக்கரை, பள்ளிக்கரணை, பிச்சாவரம்) சூழலியல் முக்கியத்துவம் மற்றும் அவற்றைப் பாதுகாப்பதற்கான அவசியங்களை முன்னிலைப்படுத்துக.
1. முன்னுரை
- ராம்சர் தளம் என்பது ராம்சர் ஒப்பந்தத்தின் (1971) கீழ் சர்வதேச முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு சதுப்புநிலமாகும்.
- 2024-2026 நிலவரப்படி, மற்ற அனைத்து மாநிலங்களையும் பின்னுக்குத் தள்ளி, இந்தியாவில் அதிக எண்ணிக்கையிலான ராம்சர் தளங்களை (20 தளங்கள்) தமிழ்நாடு கொண்டுள்ளது.
- பெரும்பாலும் “நிலப்பரப்பின் சிறுநீரகங்கள்” (kidneys of the landscape) என்று அழைக்கப்படும் இந்த சதுப்புநிலங்கள், மாநிலத்தின் நீரியல் சமநிலை, காலநிலை தாங்குதிறன் மற்றும் பல்லுயிரியலைப் பராமரிப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.
2. தமிழ்நாட்டில் உள்ள முக்கிய ராம்சர் தளங்களின் சூழலியல் முக்கியத்துவம் தமிழ்நாட்டின் சதுப்புநிலங்கள் கடல் மற்றும் கடலோரச் சூழலமைப்புகள் முதல் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட உள்நாட்டுக் குளங்கள் வரை பல்வேறு வகைகளில் பரந்து விரிந்துள்ளன.
- அ. கோடியக்கரை வனவிலங்கு மற்றும் பறவைகள் சரணாலயம்:
- பல்லுயிரியல் செறிவிடம் (Biodiversity Hotspot): உப்புச் சதுப்புநிலங்கள், மாங்குரோவ் காடுகள், உப்பங்கழிகள் மற்றும் வெப்பமண்டல வறண்ட பசுமைமாறாக் காடுகள் ஆகியவற்றின் தனித்துவமான கலவையாகும்.
- பறவைகளின் புகலிடம்: மத்திய ஆசிய வலசைப் பாதையில் (Central Asian Flyway) வரும் புலம்பெயர் பறவைகளுக்கு (உதாரணமாக: பூநாரைகள், கரண்டி வாயன்) இது ஒரு முக்கியமான தங்கும் மற்றும் குளிர்கால வாழ்விடமாக உள்ளது.
- விலங்கின முக்கியத்துவம்: அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும் நிலையில் உள்ள வெளிமான்களுக்கும் (Blackbuck) மற்றும் அகணிய உயிரினமான (endemic) இந்திய நட்சத்திர ஆமைக்கும் இது ஒரு முக்கியமான வாழ்விடமாகச் செயல்படுகிறது.
- ஆ. பள்ளிக்கரணை சதுப்புநிலம்:
- நகர்ப்புற நீர்ப்பிடிப்பு (Urban Sponge): சென்னையில் எஞ்சியிருக்கும் ஒரு சில இயற்கை நகர்ப்புற சதுப்புநிலங்களில் ஒன்றான இது, அதிகப்படியான பருவமழை நீரை உறிஞ்சி, தென் சென்னை வெள்ளத்தில் மூழ்குவதைத் தடுக்கும் இயற்கையான வெள்ள வடிகாலாகச் செயல்படுகிறது.
- நிலத்தடி நீர் செறிவூட்டல்: சென்னையின் கடலோர நீர்நிலைகளில் (aquifer) நிலத்தடி நீர்மட்டத்தைப் பராமரிப்பதில் இது முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
- நகர்ப்புற பல்லுயிரியம்: தீவிர நகரமயமாக்கலுக்கு மத்தியிலும், இது 115 க்கும் மேற்பட்ட பறவையினங்களுக்கு ஆதரவளிப்பதோடு, பெருநகரத்திற்கான அரிய ‘பசுமை நுரையீரலாகவும்’ (green lung) விளங்குகிறது.
- இ. பிச்சாவரம் மாங்குரோவ் காடுகள்:
- இயற்கை உயிரியல் கவசம் (Natural Bio-shield): இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மாங்குரோவ் காடுகளில் ஒன்றான இதன் சிக்கலான வேர் அமைப்புகள், கடலோர அரிப்பு, புயல் அலைகள், சூறாவளிகள் மற்றும் சுனாமிகளுக்கு எதிரான இயற்கையான தடையாகச் செயல்படுகின்றன.
- கடல்வாழ் உயிரினங்களின் நாற்றங்கால்: வணிக ரீதியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இறால்கள், நண்டுகள் மற்றும் மீன்களுக்கு பாதுகாப்பான இனப்பெருக்கம் மற்றும் வளர்ப்பு இடத்தை வழங்குவதன் மூலம், உள்ளூர் மீன்பிடிப் பொருளாதாரத்தை நிலைநிறுத்துகிறது.
- நீல கார்பன் தொட்டி (Blue Carbon Sink): நிலப்பரப்புக் காடுகளை விட மிக அதிக விகிதத்தில் வளிமண்டல கார்பனை மாங்குரோவ்கள் வரிசைப்படுத்துகின்றன (sequester). இது காலநிலை மாற்றத்தைத் தணிப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
- ஈ. மன்னார் வளைகுடா கடல்வாழ் உயிர்க்கோளக் காப்பகம்:
- கடல் பல்லுயிரியம்: தெற்கு/தென்கிழக்கு ஆசியாவின் முதல் கடல்வாழ் உயிர்க்கோளக் காப்பகமான இது, வளமான பவளப்பாறைகள் மற்றும் கடற்புல் புல்வெளிகளைக் கொண்டுள்ளது.
- முதன்மை உயிரினங்கள்: மிகவும் அழிந்து வரும் நிலையில் உள்ள கடல் பசு (Dugong) மற்றும் பல்வேறு கடல் ஆமை இனங்களுக்கு இது முதன்மை வாழ்விடமாக உள்ளது.
- உ. உள்நாட்டுப் பறவைகள் சரணாலயங்கள் (உதாரணமாக: வேடந்தாங்கல், கூந்தன்குளம்):
- வேளாண்-சூழலியல் இணைப்பு: பறவைகளின் எச்சங்கள் (guano) நைட்ரஜன் மற்றும் பாஸ்பரஸ் மூலம் சதுப்புநில நீரை வளப்படுத்துகின்றன. இந்த நீர் விவசாயத்திற்காக வெளியிடப்படும் போது, இது விவசாயிகளுக்கு ஒரு சிறந்த இயற்கை உரமாகச் செயல்படுகிறது.
3. சதுப்புநிலச் சூழலமைப்புகளுக்கு உள்ள முக்கிய அச்சுறுத்தல்கள் ராம்சர் அந்தஸ்து பெற்றிருந்தாலும், இந்தத் தளங்கள் மனிதக் குறுக்கீடுகள் மற்றும் காலநிலையால் ஏற்படும் கடுமையான அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கின்றன:
- ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் நகரமயமாக்கல்: கட்டுப்பாடற்ற ரியல் எஸ்டேட் வளர்ச்சி மற்றும் உள்கட்டமைப்பு விரிவாக்கம் (உதாரணமாக: பள்ளிக்கரணைக்கு அருகில் உள்ள தகவல் தொழில்நுட்ப வழித்தடங்கள், நகராட்சி திடக்கழிவுகளைக் கொட்டுதல்).
- ஆக்கிரமிப்பு அந்நிய தாவரங்கள்: சீமைக் கருவேலம் (Prosopis juliflora) மற்றும் ஆகாயத் தாமரை (Water Hyacinth) ஆகியவற்றின் பெருக்கம் நீர்நிலைகளை அடைத்து, நீரில் கரைந்துள்ள ஆக்ஸிஜனைக் குறைக்கிறது.
- மாசுபாடு: சுத்திகரிக்கப்படாத தொழில்துறை கழிவுநீர், விவசாய இரசாயனக் கழிவுகள் மற்றும் வீட்டு கழிவுநீர் வெளியேற்றம் ஆகியவை சதுப்புநிலங்களின் pH மற்றும் வேதியியல் கலவையை மாற்றுகின்றன.
- காலநிலை மாற்றம்: கடல் மட்ட உயர்வு, கோடியக்கரை மற்றும் பிச்சாவரம் போன்ற கடலோர சதுப்புநிலங்களில் அதிகப்படியான உப்புத்தன்மையை ஏற்படுத்தி அச்சுறுத்துகிறது, மேலும் இது நுட்பமான உவர் நீர் சமநிலையை (brackish water balance) சீர்குலைக்கிறது.
4. பாதுகாப்பதற்கான அவசியங்கள் மற்றும் மாநில அரசின் முன்முயற்சிகள் ராம்சர் ஒப்பந்தத்தின் கீழ் ஒரு தளத்தை அறிவிப்பது மட்டும் போதாது; முன்முயற்சியுடன் கூடிய, அறிவியல் பூர்வமான மற்றும் சமூகம் சார்ந்த பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் அவசியமாகும்.
- தமிழ்நாடு சதுப்புநில இயக்கம் (Tamil Nadu Wetlands Mission): 5 ஆண்டுகளில் மாநிலம் முழுவதும் உள்ள 100 சதுப்புநிலங்களைச் சூழலியல் ரீதியாக மீட்டெடுக்கும் நோக்கத்துடன் மாநில அரசு இந்த இயக்கத்தைத் தொடங்கியுள்ளது.
- தமிழ்நாடு மாநில சதுப்புநில ஆணையம் (TNSWA): ஒருங்கிணைந்த மேலாண்மைத் திட்டங்களைத் தயாரிப்பதற்கும், ஆக்கிரமிப்புகள் இல்லை என்பதை உறுதி செய்வதற்கும், GIS தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி சதுப்புநில எல்லைகளை வரைபடமாக்குவதற்கும் ஒரு ஒருங்கிணைப்பு முகமையாகச் செயல்படுகிறது.
- ஆக்கிரமிப்புத் தாவரங்களை ஒழித்தல்: இயற்கைச் சூழலமைப்பைப் புதுப்பிக்க, சீமைக் கருவேல மரங்களை முறையான, அறிவியல் பூர்வமான முறையில் அகற்றுதல் மற்றும் பூர்வீக தாவரங்களை மீட்டெடுத்தல் (கடலோரப் பகுதிகளில் மாங்குரோவ்கள் மற்றும் நீலகிரியில் சோலைக்காடுகள்).
- சமூகம் சார்ந்த பாதுகாப்பு: உள்ளூர் மக்கள் பறவைகளைப் பாதுகாத்து, சதுப்புநிலங்களை நிர்வகிக்கும் “வேடந்தாங்கல் மாதிரி”யை மற்ற இடங்களிலும் பின்பற்றுதல். உள்ளூர் மீன்பிடி மற்றும் விவசாயச் சமூகங்களின் பூர்வீக அறிவைப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களில் ஒருங்கிணைத்தல்.
- கடுமையான சட்ட அமலாக்கம்: சூழலியல் உணர்திறன் மிக்க மண்டலங்களில் திடக்கழிவுகளைக் கொட்டுதல், கழிவுநீர் வெளியேற்றம் மற்றும் நிரந்தர கட்டுமானங்களை கண்டிப்பாகத் தடை செய்ய, சதுப்புநில (பாதுகாப்பு மற்றும் மேலாண்மை) விதிகள், 2017-ஐ கடுமையாக அமல்படுத்துதல்.
- கடல்பசு பாதுகாப்பகம் (Dugong Conservation Reserve): கடல் சதுப்புநிலங்கள் மற்றும் கடற்புல் படுகைகளைப் பாதுகாப்பதற்காக, பாக் வளைகுடாவில் இந்தியாவின் முதல் கடல்பசு பாதுகாப்பகத்தை தமிழ்நாடு அமைத்துள்ளது.
5. முடிவுரை இந்தியாவில் அதிக எண்ணிக்கையிலான ராம்சர் தளங்களைக் கொண்ட மாநிலம் என்ற தமிழ்நாட்டின் சாதனை, அதன் வளமான சூழலியல் பாரம்பரியத்திற்கு ஒரு சான்றாகும். எவ்வாறாயினும், நிலையான சமூக-பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு அனுமதிக்கும் அதே வேளையில், சதுப்புநிலங்களின் சூழலியல் தன்மையைப் பராமரிக்கும் ராம்சரின் “விவேகமான பயன்பாடு” (Wise Use) என்ற கொள்கையைப் பின்பற்றுவதில்தான் இந்த அங்கீகாரத்தின் உண்மையான வெற்றி அடங்கியுள்ளது. இந்த “உயிரியல் பல்பொருள் அங்காடிகளை” (biological supermarkets) எதிர்கால சந்ததியினருக்குக் கொண்டு செல்ல, அரசு, தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் உள்ளூர் சமூகங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை அவசியமாகும்.
