“Poverty is no longer viewed merely as an income deficit but as a deprivation of capabilities.” Analyze the multi-dimensional nature of poverty in India with reference to NITI Aayog’s MPI report.
INTRODUCTION
Traditionally, poverty in India was measured using uni-dimensional monetary thresholds (based on calorie consumption or expenditure) by expert panels like the Tendulkar and Rangarajan Committees. However, inspired by Nobel Laureate Amartya Sen’s “Capability Approach,” the paradigm has shifted. Poverty is now recognized not just as a lack of money, but as the deprivation of basic human capabilities—such as the freedom to lead a healthy, educated, and dignified life. To capture this, NITI Aayog introduced the National Multidimensional Poverty Index (MPI), aligning with Sustainable Development Goal (SDG) Target 1.2 to reduce poverty in all its dimensions.
FROM INCOME DEFICIT TO CAPABILITY DEPRIVATION
An income-centric view fails to capture the ground reality of the poor. A person might earn slightly above the poverty line, but if they live in an area without safe drinking water, primary healthcare, or schools, their human capabilities remain severely stunted.
- Income Deficit: Focuses only on purchasing power (Means to an end).
- Capability Deprivation: Focuses on overlapping, real-world deprivations like malnutrition, lack of sanitation, or illiteracy, which restrict human potential (The actual end).
NITI AAYOG’S MPI FRAMEWORK: MEASURING CAPABILITY DEPRIVATION
NITI Aayog’s MPI operationalizes this capability approach using the globally recognized Alkire-Foster (AF) methodology. It measures simultaneous deprivations across three macro dimensions, assigning equal weight (1/3) to each.
While the Global MPI uses 10 indicators, India’s National MPI uses 12 indicators, adding two indigenous metrics (Maternal Health and Bank Accounts) to better reflect national priorities:
- Health (1/3): Nutrition, Child & Adolescent Mortality, and Maternal Health.
- Education (1/3): Years of Schooling and School Attendance.
- Standard of Living (1/3): Cooking Fuel, Sanitation, Drinking Water, Electricity, Housing, Assets, and Bank Accounts.
(A household is considered multidimensionally poor if it is deprived in 33.33% or more of these weighted indicators).
ANALYSIS OF MULTIDIMENSIONAL POVERTY IN INDIA (NITI AAYOG REPORT)
According to NITI Aayog’s recent progress reports and discussion papers on MPI, India has witnessed a historic reduction in capability deprivation:
1. Drastic Reduction in Poverty Headcount:
- India registered a steep decline in the multidimensional poverty headcount ratio from 24.85% in 2015-16 to 14.96% in 2019-21, and further down to an estimated 11.28% in 2022-23.
- An estimated 24.82 crore Indians successfully escaped multidimensional poverty over the last decade.
2. Bridging the Rural-Urban Divide:
- Capability deprivation has historically been concentrated in rural areas. However, the MPI reports show that the poverty decline was fastest in rural areas, indicating that basic amenities are successfully penetrating the deepest hinterlands.
3. Targeted Resolution of Deprivations (Policy Linkage): The improvement in MPI is directly linked to flagship schemes that target specific capability deprivations rather than just offering cash transfers:
- Standard of Living: Addressed through Swachh Bharat Mission (Sanitation), Jal Jeevan Mission (Drinking water), PM Awas Yojana (Housing), and PM Ujjwala Yojana (Clean cooking fuel).
- Health: Addressed via Poshan Abhiyan (Nutrition) and Ayushman Bharat (Healthcare access).
- Financial Inclusion: Addressed through PM Jan Dhan Yojana (Bank accounts).
4. Regional Dynamics (The Catch-up Effect):
- States with historically high poverty rates (like Bihar, Madhya Pradesh, Uttar Pradesh, and Rajasthan) recorded the steepest absolute decline in MPI, showing a strong “catch-up” effect in national human development.
THE TAMIL NADU PERSPECTIVE (THE DRAVIDIAN MODEL OF CAPABILITIES)
From a TNPSC perspective, Tamil Nadu stands as a pioneer in addressing capability deprivation long before the MPI was formulated.
- Minimal Poverty Levels: Tamil Nadu’s MPI headcount dropped to a mere 2.20% (NFHS-5), placing it among the top-performing states in India with negligible extreme poverty.
- Building Capabilities: This was achieved through robust, decades-long social infrastructure:
- Health: Schemes like Makkalai Thedi Maruthuvam and Muthulakshmi Reddy Maternity Benefit Scheme ensure stellar maternal and child health.
- Education & Nutrition: The Universal Public Distribution System (PDS), Mid-Day Meal Scheme, and the recent Chief Minister’s Breakfast Scheme directly tackle the nutrition and school attendance indicators.
- Living Standards: High penetration of rural electrification, piped water, and pucca housing.
CONCLUSION
The transition from measuring poverty through an “income deficit” to “capability deprivation” marks a mature evolution in India’s developmental economics. NITI Aayog’s MPI serves as an excellent diagnostic tool, allowing policymakers to identify exactly how and where people are poor. By continuing to target these specific overlapping deprivations—as successfully modeled by states like Tamil Nadu—India is firmly on the path to eradicating extreme poverty and achieving a truly capable, developed society (Viksit Bharat) by 2047.
TAMIL VERSION
“வறுமை என்பது இனி வெறும் வருமானப் பற்றாக்குறையாகப் பார்க்கப்படாமல், திறன்களின் இழப்பாகவே (deprivation of capabilities) பார்க்கப்படுகிறது.” நிதி ஆயோக்கின் பல்பரிமாண வறுமைக் குறியீடு (MPI) அறிக்கையின் அடிப்படையில், இந்தியாவில் வறுமையின் பல்பரிமாணத் தன்மையை பகுப்பாய்வு செய்க.
அறிமுகம் (INTRODUCTION) பாரம்பரியமாக, இந்தியாவில் வறுமையானது டெண்டுல்கர் மற்றும் ரங்கராஜன் கமிட்டிகள் போன்ற நிபுணர் குழுக்களால் ஒரு பரிமாண பண அளவுகோல்களைப் பயன்படுத்தி (கலோரி நுகர்வு அல்லது செலவினத்தின் அடிப்படையில்) அளவிடப்பட்டது. இருப்பினும், நோபல் பரிசு பெற்ற அமர்த்தியா சென்னின் “திறன் அணுகுமுறை” (Capability Approach) மூலம் ஈர்க்கப்பட்டு, இந்த முன்னுதாரணம் மாறியுள்ளது. வறுமை என்பது இப்போது பணப் பற்றாக்குறையாக மட்டுமல்லாமல், ஆரோக்கியமான, கல்வியறிவு பெற்ற மற்றும் கண்ணியமான வாழ்க்கையை நடத்துவதற்கான சுதந்திரம் போன்ற அடிப்படை மனித திறன்களின் இழப்பாகவும் அங்கீகரிக்கப்படுகிறது. இதைக் கருத்தில் கொண்டு, நிலையான வளர்ச்சி இலக்கின் (SDG) இலக்கு 1.2-க்கு இணங்க, வறுமையை அதன் அனைத்துப் பரிமாணங்களிலும் குறைப்பதற்காக, தேசிய பல்பரிமாண வறுமைக் குறியீட்டை (MPI) நிதி ஆயோக் அறிமுகப்படுத்தியது.
வருமானப் பற்றாக்குறையிலிருந்து திறன்களின் இழப்பு வரை (FROM INCOME DEFICIT TO CAPABILITY DEPRIVATION) வருமானத்தை மையமாகக் கொண்ட பார்வை ஏழைகளின் அடிப்படை யதார்த்தத்தை படம்பிடிக்கத் தவறிவிடுகிறது. ஒரு நபர் வறுமைக்கோட்டிற்குச் சற்று அதிகமாகச் சம்பாதிக்கலாம், ஆனால் பாதுகாப்பான குடிநீர், ஆரம்ப சுகாதார வசதி அல்லது பள்ளிகள் இல்லாத பகுதியில் அவர்கள் வாழ்ந்தால், அவர்களின் மனிதத் திறன்கள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படும்.
- வருமானப் பற்றாக்குறை: வாங்கும் திறனில் மட்டுமே கவனம் செலுத்துகிறது (ஒரு இலக்கை அடைவதற்கான வழிமுறைகள்).
- திறன்களின் இழப்பு: மனித ஆற்றலைக் கட்டுப்படுத்தும் ஊட்டச்சத்து குறைபாடு, சுகாதாரமின்மை அல்லது கல்வியறிவின்மை போன்ற நிஜ-உலக இழப்புகளில் கவனம் செலுத்துகிறது (உண்மையான இலக்கு).
நிதி ஆயோக்கின் MPI கட்டமைப்பு: திறன்களின் இழப்பை அளவிடுதல் (NITI AAYOG’S MPI FRAMEWORK: MEASURING CAPABILITY DEPRIVATION) உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அல்கைர்-பாஸ்டர் (Alkire-Foster – AF) முறையைப் பயன்படுத்தி நிதி ஆயோக்கின் MPI இந்த திறன் அணுகுமுறையைச் செயல்படுத்துகிறது. இது மூன்று மேலோட்டமான பரிமாணங்களில் (macro dimensions) ஒரே நேரத்தில் ஏற்படும் இழப்புகளை அளவிடுகிறது, ஒவ்வொன்றுக்கும் சமமான வெயிட்டேஜ் (1/3) ஒதுக்குகிறது.
உலகளாவிய MPI 10 குறிகாட்டிகளைப் பயன்படுத்தும் நிலையில், இந்தியாவின் தேசிய MPI 12 குறிகாட்டிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. தேசிய முன்னுரிமைகளைச் சிறப்பாகப் பிரதிபலிக்கும் வகையில், தாய்மை சுகாதாரம் மற்றும் வங்கிக் கணக்குகள் ஆகிய இரண்டு உள்நாட்டுக் குறிகாட்டிகள் இதில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன:
- சுகாதாரம் (1/3): ஊட்டச்சத்து, குழந்தை மற்றும் வளரிளம் பருவ இறப்பு, மற்றும் தாய்மை சுகாதாரம்.
- கல்வி (1/3): பள்ளிக் கல்வியின் ஆண்டுகள் மற்றும் பள்ளி வருகை.
- வாழ்க்கைத் தரம் (1/3): சமையல் எரிபொருள், சுகாதாரம், குடிநீர், மின்சாரம், வீட்டு வசதி, சொத்துக்கள் மற்றும் வங்கிக் கணக்குகள்.
(இந்தக் குறிகாட்டிகளில் 33.33% அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவற்றில் ஒரு குடும்பம் பின்தங்கியிருந்தால், அக்குடும்பம் பல்பரிமாண வறுமையில் வாடுவதாகக் கருதப்படும்).
இந்தியாவில் பல்பரிமாண வறுமையின் பகுப்பாய்வு – நிதி ஆயோக் அறிக்கை (ANALYSIS OF MULTIDIMENSIONAL POVERTY IN INDIA) MPI தொடர்பான நிதி ஆயோக்கின் சமீபத்திய முன்னேற்ற அறிக்கைகள் மற்றும் விவாதக் கட்டுரைகளின்படி, இந்தியா திறன்களின் இழப்பில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க குறைவைக் கண்டுள்ளது:
- வறுமை விகிதத்தில் கடுமையான வீழ்ச்சி:
- பல்பரிமாண வறுமை விகிதத்தில் இந்தியா செங்குத்தான சரிவைப் பதிவு செய்துள்ளது; இது 2015-16ல் 24.85% ஆக இருந்து 2019-21ல் 14.96% ஆக குறைந்தது, மேலும் 2022-23ல் 11.28% ஆகக் குறைந்துள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
- கடந்த தசாப்தத்தில் சுமார் 24.82 கோடி இந்தியர்கள் பல்பரிமாண வறுமையிலிருந்து வெற்றிகரமாக விடுபட்டுள்ளனர்.
- ஊரக-நகர்ப்புற இடைவெளியைக் குறைத்தல்:
- வரலாற்று ரீதியாக திறன்களின் இழப்பு ஊரகப் பகுதிகளில் அதிகம் குவிந்திருந்தது. இருப்பினும், வறுமைக் குறைவு ஊரகப் பகுதிகளில் மிக வேகமாக இருந்ததை MPI அறிக்கைகள் காட்டுகின்றன. இது அடிப்படை வசதிகள் மிகவும் பின்தங்கிய கிராமப்புறங்களையும் வெற்றிகரமாகச் சென்றடைவதைக் குறிக்கிறது.
- இலக்கு வைக்கப்பட்ட இழப்புகளின் தீர்வு – கொள்கை இணைப்பு (Targeted Resolution of Deprivations): MPI-இன் முன்னேற்றம் என்பது வெறும் பணப் பரிமாற்றங்களை வழங்குவதை விட, குறிப்பிட்ட திறன் இழப்புகளை இலக்காகக் கொண்ட அரசின் முதன்மைத் திட்டங்களுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையது:
- வாழ்க்கைத் தரம்: தூய்மை இந்தியா இயக்கம் (சுகாதாரம்), ஜல் ஜீவன் மிஷன் (குடிநீர்), பிரதம மந்திரி ஆவாஸ் யோஜனா (வீட்டு வசதி) மற்றும் பிரதம மந்திரி உஜ்வாலா யோஜனா (தூய்மையான சமையல் எரிபொருள்) ஆகியவற்றின் மூலம் தீர்க்கப்படுகிறது.
- சுகாதாரம்: போஷன் அபியான் (ஊட்டச்சத்து) மற்றும் ஆயுஷ்மான் பாரத் (சுகாதார அணுகல்) வழியாகத் தீர்க்கப்படுகிறது.
- நிதி உள்ளடக்கம்: பிரதம மந்திரி ஜன் தன் யோஜனா (வங்கிக் கணக்குகள்) மூலம் தீர்க்கப்படுகிறது.
- பிராந்திய இயக்கவியல் – சமநிலையை எட்டும் விளைவு (The Catch-up Effect):
- வரலாற்று ரீதியாக அதிக வறுமை விகிதங்களைக் கொண்ட மாநிலங்கள் (பீகார், மத்தியப் பிரதேசம், உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் ராஜஸ்தான் போன்றவை) MPI இல் மிகக் கடுமையான முழுமையான சரிவைப் பதிவு செய்துள்ளன. இது தேசிய மனித மேம்பாட்டில் ஒரு வலுவான ‘சமநிலையை எட்டும் விளைவை’ காட்டுகிறது.
தமிழ்நாட்டின் கண்ணோட்டம் – திறன்களின் திராவிட மாதிரி (THE TAMIL NADU PERSPECTIVE) TNPSC கண்ணோட்டத்தில், MPI உருவாக்கப்படுவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே திறன்களின் இழப்பை எதிர்கொள்வதில் தமிழ்நாடு ஒரு முன்னோடியாகத் திகழ்கிறது.
- குறைந்தபட்ச வறுமை நிலைகள்: தமிழ்நாட்டின் MPI வறுமை விகிதம் வெறும் 2.20% (NFHS-5) ஆகக் குறைந்துள்ளது, இது தீவிர வறுமை மிகவும் குறைவான இந்தியாவின் சிறப்பாகச் செயல்படும் மாநிலங்களில் ஒன்றாக தமிழ்நாட்டை முன்னிறுத்துகிறது.
- திறன்களை உருவாக்குதல்: பல தசாப்தங்களாகக் கட்டமைக்கப்பட்ட வலுவான சமூக உள்கட்டமைப்பின் மூலம் இது சாத்தியமானது:
- சுகாதாரம்: மக்களைத் தேடி மருத்துவம் மற்றும் முத்துலட்சுமி ரெட்டி மகப்பேறு உதவித் திட்டம் போன்ற திட்டங்கள் சிறந்த தாய்-சேய் சுகாதாரத்தை உறுதி செய்கின்றன.
- கல்வி மற்றும் ஊட்டச்சத்து: உலகளாவிய பொது விநியோக முறை (PDS), மதிய உணவுத் திட்டம் மற்றும் சமீபத்திய முதலமைச்சரின் காலை உணவுத் திட்டம் ஆகியவை ஊட்டச்சத்து மற்றும் பள்ளி வருகை குறிகாட்டிகளை நேரடியாகக் கையாளுகின்றன.
- வாழ்க்கைத் தரம்: கிராமப்புற மின்மயமாக்கல், குழாய் வழி குடிநீர் மற்றும் உறுதியான வீடுகள் ஆகியவற்றின் உயர்ந்த ஊடுருவல்.
முடிவுரை (CONCLUSION) வறுமையை ஒரு “வருமானப் பற்றாக்குறை” மூலம் அளவிடுவதிலிருந்து “திறன்களின் இழப்பு” மூலம் அளவிடுவதற்கு மாறியது, இந்தியாவின் வளர்ச்சிப் பொருளாதாரத்தில் ஒரு முதிர்ந்த பரிணாமத்தைக் குறிக்கிறது. நிதி ஆயோக்கின் MPI ஒரு சிறந்த நோயறிதல் கருவியாகச் செயல்படுகிறது, இது கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு மக்கள் எங்கு, எப்படி ஏழைகளாக இருக்கிறார்கள் என்பதைத் துல்லியமாக அடையாளம் காண அனுமதிக்கிறது. இந்தக் குறிப்பிட்ட ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய இழப்புகளைத் தொடர்ந்து இலக்காகக் கொள்வதன் மூலம்—தமிழ்நாடு போன்ற மாநிலங்கள் வெற்றிகரமாக மாதிரியாகக் காட்டியது போல— 2047 ஆம் ஆண்டிற்குள் தீவிர வறுமையை ஒழித்து, உண்மையான திறன்மிக்க, வளர்ந்த சமூகத்தை (விக்ஷித் பாரத்) அடையும் பாதையில் இந்தியா உறுதியாகப் பயணிக்கிறது.
